July 9, 2007
Maraming-maraming salamat po sa lahat ng mga bumasa at nagbabasa pa rin nitong rapsodi ko, well anyway hindi ko naman po totally tatanggalin itong site ko na ito, may link pa rin naman po ito sa site kong bago. sana po ay doon na kayo lumipat. gusto ko rin po kasi ng pagbabago eh, kaya ayun na nga eto na ang inaasam kong pagbabago. sana lang ay mas maenjoy po ninyo ang bago kong website.
Wala po akong buburahin dito na kahit na isang page…
July 9, 2007
July 6, 2007 – FRIDAY
- uulan-ulan nang kaunti, nang pauwi na kame, biglang may humintong bus kaya nag bus na lang ako pauwe. pagdating ko nakipagkuwentuhan muna ako sandali kina Jeng-Jeng at Ace saka ako natulog.
July 7, 2007 – SATURDAY
- tanghali na ako nagising, la naman ako ginawa maghapon, tinawagan ko pa si Rose na pupunta ako dahil boring nga naman sa bahay, pero in the end, sa sobrang katamaran ko eh natulog na lang ako maghapon, hanggang sa dumating si wennie, tapos natulog na naman ako he he he puro na lang tulog. nanood ako ng TV pagkagising ko na inabot na naman ako ng magdamag, pinanood ko kasi yung BATMAN BEGINS.
July 8, 2007 – SUNDAY
- another boring day, kain, tulog, kuwentuhan sandali tapos tulog na naman, napanood ko yung Chicken Little sa Disney Channel, ang ganda he he he, balik-bata na naman ako. tapos natulog na naman ako pero bago ako matulog ginudtaym ko muna si wennie, pinapunta ko siya sabi ko sa kanya nandun yung kaklase niya nung high school sa MHS na si Zhan he he he! punta naman ang loko saka ko naman sinabi na umalis na hek hek hek! nanood na naman ako ng TV magdamag, mga 11:30pm biglang may tumawag sa cel ko, la namang name kaya papatayan ko na sana kaso inisip ko naman na baka mahalaga. at nang sagutin ko PUCHA! si D-Jhai nasa kanto hinihintay ako ha ha ha! Hindi muna kami pumasok sa Looban, nagkuwentuhan muna kami sa labas… uminom muna siya ng 2 Red Horse tapos sa 3rd floor na kami natulog, dun sa bakanteng room doon. antagal nga naming nakatulog dahil naghaharutan na naman kami na parang mga bata.
July 9, 2007 – MONDAY
- hindi ako gaanong nakatulog, paputol-putol kasi ang tulog ko, mag aalas-onse na nang magising kami ni D-Jhai. kumain muna kami sa may tapat ng FEU saka ko siya hinatid sa sakayan dahil nga papasok pa ako sa work. Saktong-sakto lang ang dating ko sa office i minute late pa dahil uminom muna ako ng tubig sa baba.
July 6, 2007
July 5, 2007 – THURSDAY
- hay salamat at hindi nagkaproblema sa net kahit medyo lumakas ang ulan. eniweiz, pag-uwe ko hindi pa rin kami nagpapansinan ni Ace pero nang bumalik siya galing sa kung saan, nagkapansinan na kami, natatawa kasi talaga ako sa pagmumukha niya eh. nanood kami ni Ace ng V for Vendetha hanggang 5am, ganda pala nung movie na yun.
July 6, 2007 – FRIDAY
- viernes na naman, ayos na ayos he he he! late ako dumating dahil napaka-traffic sa Ortigas SOBRA! sa kahihintay ko sa kalagitnaan ng traffic at sa napakasikip na bus, bumaba na lang ako kahit ala pa ako sa Xavier, naklakad na lang ako dahil wala talagang kapaga-pag-asang umusad pa ang sasakyan. pagdating ko sa office 2:30pm na 30 minutes akong late, nakupo isa na lang malamang na naku! sayang naman diba???
July 5, 2007
July 4, 2007 – WEDNESDAY
- waaaaaah! naiwan na naman po ako sa office hu hu hu! anyways buti naman at wala akong na-encounter na problema he he he 
maayos naman ang naging takbo nang lahat. pag-uwe ko pagod ako sa hindi maintindihang kadahilanan, siguro sa byahe (nakakapagod nga talaga ituh!) naka-unlitxt ako kaya nagteteteks ako sa lahat ng mga pwede kong itxt kahit hindi naman lahat eh nagpaparamdam. nakatxt ko yung ka-clanmate ko na si Ian, mejo serious ang usapan… he he he! sa huli nagkapikunan kami. naka-chat ko nga pala kanina si Rachelle nang matagal. Kinakausap ako ni Ace pero hindi ko siya pinapansin pero pigil naman na natatawa ako sa mukha niya.
July 5, 2007 – THURSDAY
- huwebes na naman at napakasaya na dahil malapit-lapit na nga ako bertdey ko wa hek hek! in fairness, tanghali na ako nagising, hindi na ako nag-luch… dumiretso na ako sa work. sa totoo lang me time pa naman sana ako mag-lunch pero hindi na lang kasi feeling ko kailangan ko nang mag-diet talaga eh he he he! hindi ako late sa work thirty minutes pa bago mag-bell he he he. waaahahh balak ko na talagang mag-aral! pero kailangan perpekto nako hahahaha! kelan pa kaya yun??? eniweiz binalita ng GMA 7 na may mga bagyong darating sa Manila this July wish ko lang wag kami masiraan ng connection sa internet dahil malamang na malaking problema lalo pa at wala na si ruel ng PLDT, nasa New Zealand na at naggagatas sa mga baka. umulan kanina, nabasa ako pero hindi masyado, bakit ba naman kasi wala akong kahilig-hilig magdala ng payong.
July 4, 2007
July 3, 2007 – TUESDAY
- naiwanan ako sa office bilang nag-iisang nagmamanage ng sked… nakupo disaster he he he! hindi ko pala talaga alam lahat-lahat sa program.. he he he eniweiz, naging maayos naman ang lahat at naging matagumpay ang buong araw. nang umuwi ako, dumating si ace na lasing, tinapik niya ako (papansin) pero hindi ko pa rin sioya pinansin… ewan ko nga ba, parang naaasar pa rin ako nung ipinahiya niya ako.
July 4, 2007 – WEDNESDAY
- palapit na nang palapit ang b-day ko. wish ko lang walang manggugulo sa life ko sa mga susunod na mga araw. badtrip kaninang natutulog ako, nag-brownout ba naman, naputol na naman tuloy. nang nasa bus na ako papasok sa work, nagtext si rachelle, kaibigan ko na ex ni ex-bestfriend arnold. okay naman konting bonding thru text, graduating na pala siya. nang buksan ko naman ang friendster account ko, nakakatuwa naman nagreply kaagad yung classmate ko sa elementary na si cyrus, ayos matured na talaga siya… nag-iba nang malaki eniweiz, ambabata pa namin noon eh.
July 3, 2007
- nitong mga nakaraang araw medyo naguguluhan ako kung gagawa ba talaga ako ng panibagong blog at talagang kakaririn ko na at gagawin ko na itong personal website ko na naglalaman ng lahat ng mga bagay na tungkol sa akin. ilang araw ko na itong pinaghahandaan. ang magiging web add nga pala nito is www.dilan.co.nr adik kasi ako sa paggawa ng mga website i mean ng mga nilalaman nito. masarap kasing magtatatype nang kung anu-anong naiisip mo sa araw-araw… kahit wala kang makakuwentuhan, at least di ba, nailalabas mo ang lahat sa site mo.
- natuto na rin ako gumawa at mag-editr ng mga litrato sa Photoshop sa tulong ng aking kaibigang si Jericho, at least ngayon may nalalaman na ako at hindi na ako tanung nang tanong sa kanya diba. alam ko na ngayong pagsapit nang mga susunod pang mga araw ay malamang na matadtad ako ng mga experiences at mga pangyayari na kinakailangan kong ilabas sa buong mundo if ever lang na may makaka-discover nito. para hindi na ako malito, ang ginamit kong account ay yung account ko pa rin dito, another blog na nga lang. medyo maayos na rin ang ginagawa ko.. so far so good, marami-rami kasi akong pinaplanong gawin eh.
- kaya sa mga gusto nang mas matitinding rebelasyon, istorya at kung anu-ano pa, tingnan niyo na lang ang bago kong website na www.dilan.co.nr kasi lahat ilalabas ko talaga doon, walang labis, walang kulang, bastusan na kung bastusan diba! ha ha ha!
July 3, 2007
July 2, 2007 – MONDAY
- wala kami masyadong ginawa sa office… kaya ayun naiayos ko na almost 30% ng website ko na i-laulaunch ko sa July 12, 2007 (birthday ko) kaya abangan niyo na at ilalagay ko na po ang rapsodi ko na ito doon, kaso panibagong simula na naman iyon. pag-uwi ko, naabutan ko na naman si Arnold. doon ulit sya natulog samin, kala ko naman kakausapin na niya si Jasmine or sasama siya sa pagpunta sa Plaridel, Bulakan. tinext ako ni Ace pero inasar ko lang siya, kinalabit pa niya ako pero hindi ko pa rin siya pinansin. naaasar kasi ako.
July 3, 2007 – TUESDAY
- maagang kumatok si Jasmine, pero hindi naman siya kinausap ni Arnold. Hindi na ako nakatulog kaya nagteteteks na lang ako. Maaga-aga pa lang ay nakahanda na ako papasok sa work. Nakatulog ako sa bus, pagdating ko wala boss ko, si Rose lang kaya medyo la na naman ginagawa.
July 2, 2007
June 29, 2007 – FRIDAY
- ang saya nang uwian namen, naabutan pa namin sina Czarina at Jessica sa Madison, kaya lumipat kami sa kabilang street. Nakasakay naman kaagad kami at take note: sa isang napakalaking taxi ( he he he!) tuwang-tuwa tuloy kami nina Eve, Andrea, Joy at Jerico. Ang saya talaga sobra.
June 30, 2007 – SATURDAY
- pagdilat na pagdilat ko pa lang, naalala ko na kaagad ang usapan namin ni Jon Jon na darating sya ngayon. Naligo kaagad ako at iniligpit ko ang mga gamit na nakakalat. Nang makaligo ako, bumaba na kaagad ako pero wala pa si Jon Jon kaya pumunta muna ako sa dulo para sabihin kay Joshua yung itnext sakin ng pinsan niyang si Monica. At nang paglingon ko. PUCHA sino ang nakita ko? si D-Jhai… pero hindi ko siya pinansin, nang papunta na ako sa labasan to buy something, hindi ko akalain na pag-angat ng ulo ko… nasa harapan ko na si D-Jhai. nag-alangan akong lumapit sa kanya or kausapin siya pero nakita ko na tinatawag niya ako. in the end naging masaya ang buong araw… nagkaroon kami ng INSTANT REUNION bilang G3, (dati G4 pero ayaw naman nilang tawagin ko si R-Gel at sa totoo lang naman eh kami lang naman talagang tatlo ang palaging nagkakasundo) nag-inuman kami to the point na bangenge na sila pareho lalo na si Jon Jon. Pero umuwi pa rin si Jon Jon sa Fairview at si D-Jhai, sa Taguig.
July 1, 2007 – SUNDAY
- ilang beses nag-brownout samin. Bad3p kaya paputol-putol ang tulog ko. nang pumanik ako kina Ace at Jeng-Jeng nabad-trip ako kay Ace dahil tinanong ko lang naman siya kung saan siya pumunta kagabi, biruin mo ba namang satsatan ako ng “eh ano ba sa iyo?” LECHE! from now on, pahiyaan kung pahiyaan. Hindi na ako makikipag-kaibigan sa kaniya. Habang nagtetetext ako sa kuwarto ko bilang dumating si Arnold, nasarhan daw siya ng bahay kaya wala siyang tutulugan.
July 2, 2007 – MONDAY
- isang napakasayang araw, maayos ang gising ko, mas maaga nagising si Arnold kesa sakin pero hinarot niya muna ako. nagtext naman sa akin sina Jasmine at Julia na sumunod daw kami sa Plaridel. Pero me pasok naman ako. Hindi ko na nakita si Arnold kaya pinasabi ko na lang sa Ate Marie niya na pinasusunod nga si Arnold sa Plaridel.
June 29, 2007
June 28, 2007 – THURSDAY
- nakuha na namin ang sweldo namen kaya nung pag-uwi ko inaya ko kagad si herson na uminom sa novi’s. tinanong naman agad ako nung lalaki dun (nakalimutan ko pangalan sori) kung wat daw ba number ko kasi pinapatanong ni roanne. nagkaasaran pa kami ni ace kasi hindi ko siya pinansin kaya nung niyayaya ko siya uminom, ayaw na niya… nagtampo. pero nagkabati rin kami nung umuwi ako. kumain pa kami sa valencia hanggang sa mag-away na naman sila ni jeng-jeng. naiwan kami ni ace sa kwarto ko habang nagkukuwentuhan habang umiinom siya mag-isa.
June 29, 2007 – FRIDAY
- tanghali na ako bumangon. napuyat na naman kasi ako kagabi. yari na sa b-day ko he he! la nako panggastos. nai-pawn ko na yung fone ni rose. okay naman he he he! binili ko na rin yung Flash Drive ni Alyannah (kulot na bagong gf ni Dhone) In fairness cute naman siya tingnan he he he!
June 28, 2007
June 27, 2007 – WEDNESDAY
- naayos ko naman ang alinmang dapat na ayusin sa office. pag-uwi ko naabutan kong nagkukuwentuhan sina Mama at Jeng-Jeng. ala pa pala si Ace. nang magtxt si Ace nasa Music 21 pala siya. 5am na ako nakatulog dahil nanood muna ako ng TV. nakausap ko rin sa phone yung dati kong kaibigan at kasama sa work na si sonia.
June 28, 2007 – THURSDAY
- napakaaga ko nakarating sa office. ibinigay naman kagad ang sweldo namin he he dapat nga bukas pa iyon. mejo me comosyon na naman pero di naman fatal he he! napag-usapan namin ni omay na bubuo na nga naman kami ng business kaso next year pa daw. mejo tadtaran kasi sa kapital he he.
June 27, 2007
June 26, 2007 – TUESDAY
- nagkagulo-gulo dahil sa nawawalang internet connection Badtrip talaga sobra! pero naayos naman, pero ang mejo nakakairitang problema ay nang hindi maturuan ang isang estudyante. yari na bukas nito. pag-uwe ko sa bahay, nanood lang ako sandali ng TV and then biglang dumating si Ace at ginulpe si Jeng-Jeng dahil pinagteteteks ang baklang Edward nang kung anu-ano. Hindi ko talaga alam kung ano ang itineks niya dun pero anuman yun mali pa rin na gulpihin mo ang “mahal” mo althoogh sanay ka nang inoombag mo xa kung dahil na rin lang sa bakla. LECHE!
June 27, 2007 – WEDNESDAY
- nag-alarm na ang cel ko ng 10:00 pero di pa rin ako bumangon, pinatay ko lanag ang alarm saka ako natulog agen. BADTRIP mejo kasi nagising ako ng 11:30 na. kakabanas talaga. Pagpanik ko naman natuwa ako dahil pinipinturahan na ang sala namen ng kuya ko at ni Ange (Angelo). Hay salamat sa b-day ko maganda na tingnan ang sala para sa mga bisita namen he he. Hindi ako na-late wow naman. Pagdating ko sira pa rin yung isang connection and take note… PLDT! grabe!
June 26, 2007
June 25, 2007 – MONDAY
-Maayos naman at maganda ang nangyari sa office, natutunan ko na ang mga dapat kong matutunan. Hindi ako masyado nakapag-GM sa Gendai dahil marami-rami rin naman akong ginawa sa opisina. Pag-uwi ko si Ace kagad ang sumalubong sa akin. Kumain na naman kami nang sandamakmak na Pansit Canton kasama si Jeng saka kami nag picture taking.
June 26, 2007 – TUESDAY
-Maayos naman ang gising ko, kinakapos pa ako sa oras kakahanap ng ID ko, sa kasamaang-palad ay hindi ko talaga nakita. Niyayaya pa naman ako ni Mar mamaya na mag-inuman daw kami nina Herson kaso 11pm naman ang labas ko sa office. Nagkaproblema sa office dahil na naman sa internet BADTRIP pero dinaan na lang namin sa harutan hanggang sa naayos naman.
June 25, 2007
—–( Friends )—–
Old friends pass by.
New friends endure,
Best friends remain…
but
True friends lasts.
———-
Noong elementary pa lang ako. Yan ang paborito kong poem na isinusulat o ivinavandal ko saanman na katihin ang mga daliri ko. Lahat halos ng notebook ko eh merong ganyang poem sa pinakadulong page… iba-ibang lettering designs at iba-ibang friends ang nakalagay. Hindi ko nga malaman pero nang maalala ko kanina ang tulang yan. Parang may tumusok na kung ano sa puso ko… Nakks naman puso talaga.
Noong bata pa ako, hindi ako pala-labas ng bahay. Ang mga kalaro ko lang ay sina Athena, Valerie at kung sinu-sino pang mga pamangkin at pinsan ko. Hindi ako marunong makihalubilo sa mga madudungis na bata (he he he!) Basta hindi lang ako nakikipaglaro sa labas ng bahay. Kung makikipaglaro naman ako malamang sa mga pamangkin at pinsan ko pa rin. Gaya ng ibang bata na hindi palalabas ng bahay… ang mga paborito kong laro ay Bahay-Bahayan, Aswang-Aswangan at Teacher-Teacheran. Mahilig akong mag-drowing ng kung anu-ano, manood ng TV at tumunganga sa bintana. Minsan naiinggit din ako sa mga batang naglalaro sa labas… nahihiya naman akong sumali.
Nang Grade six na ako, saka ako nakipaglaro sa mga bata sa labas. Late-bloomer ako kung barkadahan ang pag-uusapan. Masyado akong tahimik, seryoso at siyempre sikat (he he he!) Dumaan ang maraming panahon, natuwa ako sa barkada kasi ba naman, dito ko naranasan ang LAHAT ng bagay na dapat maranasan ng isang bata – na nagbibinata. Natuli, Nakapagsyota, Nakipaglaplapan, Nakipag-sex hanggang sa maranasan ko na nga ang lahat. Isang box na ng yosi ang nayosi ko mula noon, isandaang case na ng alak ang nainom ko mula noon, ilang baldeng luha na ang nailabas ko… KARANASAN, marami ako niyan, kahit hindi dapat DANASIN ay DINANAS ko na rin. Hindi normal na mga bagay na nakakahiya at nakakatawang isipin.
—–
Isang umaga, nagising na lamang ako sa isang nakapanlulumong katotohanan. Iba-iba na ang mga kaibigan ko… wala na ang mga dati, taon-taon nadaragdagan at taon-taon rin ay nababawasan. Paiba nang paiba ng uri at pisikal na kaanyuan, ugali at pagkatao. Naisip ko, marami na pala silang nagdaan nang hindi ko napapansin. Sa pag-iisip ko, may isang bagay na nakapagpangiti sakin… Syet naman nandito pa pala ang mga UNA kong kaibigan, mga kababata, kapamilya at kamag-anakan. Nawala ang lahat… nawalan na rin ako ng komunikasyon pero SILANG MGA NAUNA, nanatili. Lalo na ang bestfriend ko, ang UNANG-UNANG bestfriend ko mula nang isilang ako… ang pamangkin kong si ATONG.
Nitong mga huling buwan lang kami ulit nakapag-bonding. Sa text lang. Hindi pa kami nagkikita ulit ng personal matapos ang napakatagal na panahong pagkakahiwalay. Pero sa simula pa lang.. “balik kami sa dati” nung mga bata pa kami. Close na Close kahit sa text lang. Pinag-uusapan ang mga “personal” na bagay na walang ibang nakakaalam. Nanjan pa rin naman pala siya, makalipas ang maraming taon. Malamang hanggang sa kamatayan. Isang kaibigang akala mo nawala pero nanatili palang nandiyan.
Salamat ATONG!!!
June 25, 2007
June 22, 2007 – FRIDAY
palaging sira ang net kaso mabilis naman ang connection ko dahil dinirekta ko yung PC ko sa PLDT line na mag-isa lang naman akong gagamit kaya FREE ako mag-YM , mag-download at kung anu-ano pa.
June 23, 2007 – SATURDAY
matagal akong nagising. pagkagising ko, bored ako pero ayos lang naman. dumating yung old friend ko na si Jon Jon, kumustahan hanggang sa usapan na namen na tuwing saturday ay pupuntahan na niya ako dahil bored nga naman ako. ayos din naman matagal-tagal rin kaming nagkakuwentuhan. late na naman ako natulog dahil nga nanood na naman ako ng TV magdamag.
June 24, 2007 – SUNDAY
hindi na naman masaya ang araw nanood lang ako ng TV, dumating din si Jomar Ervas, tinulungan ko siyang gumawa ng resume tapos nagkuwentuhan na kame sa bahay. tapos nanood na naman ako ng TV hanggang madaling-araw.
June 25, 2007 – MONDAY
okay naman ang gising ko… sisimulan ko na nga pala ang SUPER-DIET ko para ayos naman ang itsura ko sa b-day ko. sakto lang halos ang pasok ko. okay naman. dumating na si manang.
June 22, 2007
June 20, 2007 – WEDNESDAY
okay lang naman 3pm na ako nakatulog pag-uwi ko. nasisira yung internet. Badtrip isa hindi naturuan.
June 21, 2007 – THURSDAY
nawalan ng net ng ilang beses pero naayos naman hindi na nga lang maganda yung quality ng line. naayos ko na talaga yung website ng gendai www.gendai.co.nr. nagkagulo-gulo pa sila pero nung umuwi ako ay naayos naman.
June 22, 2007 – FRIDAY
maaga akong nagising although late na ako nakatulog kagabi. he he he! nag-exercise ako, nawawala na raw kasi yung tambok ng ass ko eh hehehe! at saka dumating si Arnold, nang-aasar antaba ko na raw… di lang siya sanay. Hindi nagbago itsura ni Arnold, gaya pa rin ng dati, kaso nung huli parang gusto ko siya kasama, kaso umalis na siya at papasok na rin naman ako.
June 20, 2007
June 19, 2007 – TUESDAY
naubusan ako ng load in the middle of texting my clanmates and friends… kaya nagmukha akong pulubi he he he! ayos naman sa work natapos ang dapat matapos. pag-uwi ko, nanood ng TV hanggang 3am tsaka natulog. nakausap ko rin sa fone yung ka-clanmate ko na si ishi.
June 20, 2007 – WEDNESDAY
sakto naman ang gising ko kahit late na naman ako nakatulog kagabi/kanina. tadtad na naman ako ng mula sa mga ka-Gendai ko, okay naman ang lahat. sakto rin ang pasok ko sa office. pagdating ko inedit ko kagad yung site namin. kariran na ba ito??? he he he!
June 19, 2007
June 18, 2007 – MONDAY
nakasabay na ako kina Andrea, Koy at Jericho pauwi, mas accessible at mas madali kasi ako makakasakay kung sa kanila ako sasabay. Pagdating ko naglalaba sina Ace at Jeng-Jeng. Natulog naman ako kaagad. Mejo busy na rin ako sa itinatag kong Clan… ang Gendai University Clan together with my clanmate na FOUNDER namin ngayon na si Naked Heart.
June 19, 2007 – TUESDAY
Sakto naman ang gising ko kahit nagising ako ng 5am dahil nag-brown-out. Nakapasok naman ako ng sakto lang sa oras. Ayos naman sa office. Natapos ko na nga rin pala yung website ng Gendai Clan. kung sinuman ang gustong makita yun… http://gendai.wordpress.com o di kaya ay www.gendai.co.nr (pareho lang din ang lalabas)
June 18, 2007
June 14, 2007 – THURSDAY
ayos naman. medyo nasasanay na talaga ako sa program ng company. ayos din naman pag-uwi ko. umorder kami ng pizza nina Joy, Rose at Jericho, e na late yung delivery ng one minute kaya FREE na nga eh balik pa yung bayad he he he.
June 15, 2007 – FRIDAY
sweldo day he he he! alam ko na bukas la naman ako matitirang pera. pero sa ngayon okay naman. sabay kami nina Andrea at Eve. sa tagal namin sa pagaantay ng TAXI dire-diretso lang kami at nagkayayaang huminto at kumain muna sa TREATS sa isang gasoline station. pagkatapos eh umuwi na kami. uminom kami ni Ace pag-uwi ko, kaso bangenge na sya kaya ayun at nag-away na naman sila ni Jeng-Jeng.
June 16, 2007 – SATURDAY
pagkagising ko, kinuha ko kaagad yung celfone ko. he he he! picture-picture na naman. nag-inuman kami nina Grace at Herson sa bubong habang nagvo-voice lesson. ang saya. kaso bangenge na kami hanggang sa nagyaya naman si Ace na ituloy nga yung inuman, hindi na ako nakainom dahil nakatulog na ako. nagising ako ng 1:30AM at nanood nang nanood ng TV hanggang umaga.
June 17, 2007 – SUNDAY
bored na bored ako maghapon kaya inayos ko na lang yung The Gendai University Clan. ang saya kahit konti pa lang kami. hope na maging maganda naman. hindi umuwi si Ace kaya hintay nang hintay si Jeng-Jeng.
June 18, 2007 – MONDAY
hay naku… tanghali na ako gumising. sarap ng feeling, dumating na pala si Ace nang umaga. tuluy-tuloy pa rin yung pagtetext ko sa clan he he he! pagdating ko sa office ala sina Boss, si Rose lang andun. nawalan ba naman ng internet syeeettt! yun pa naman ang ayaw na ayaw kong mangyari.
June 14, 2007
June 13, 2007 – WEDNESDAY
okay naman sa office… natutuhan ko naman kaagad ang dapat kong matutunan. simula bukas gagawin at gagawin ko na iyon. pag-uwi ko, nang maghiwa-hiwalay kami nina joy, jericho at andrea, biglang dumugo yung ilong ko, pucha kala ko naman katapusan ko na he he! dahil lang pala yun sa change of weather he he he. nakita ko na dumating si roanne sa Novi’s, naka-uniform pa nga. tinatawag nila ako pero di ko na lang pinansin haggard na haggard na ako eh. kumain kami nina Ace at Jeng-Jeng sa bubong, pucha nag-away na naman yung dalawa. hindi agad ako natulog, nakipagkuwentuhan muna ako kina Mark at Joshua saka ako nag-shower at natulog nang magbatuhan ng bote sina Rap-Rap at yung pinsan ni Mark sa harap namin.
June 14, 2007 – THURSDAY
hay naku… ambilis talaga ng araw, huwebes na naman. ayos naman muntik na ako ma-late sa paggising. hindi ko na nilagyan ng wax yung buhok ko, nag-cap na lang ako ulit. pagpasok ko tinawag kami ng boss ko together with Jericho and Rose, inaayos na kasi namin yung homepage namin.
June 13, 2007
June 12, 2007 – TUESDAY
hindi naging maganda ang simula ng opisina… pero naayos naman. nabasa ko yung blog ni b (he he he!) nakakatawa sobra. pag uwi ko kumain kami nina Ace at Jeng-Jeng sa bubong tapos nanood sandali ng TV at saka natulog na.
June 13, 2007 – WEDNESDAY
wow naman 1 month na lang b-day ko na he he he! sakto naman ang gising ko. nakita kong iba na ang nakatira kina D-Jhai pero kamag-anak pa rin nila. nagkuwentuhan muna kami nina Jeng-Jeng at Ace… boring ng buhay ko, sila lang palagi kasama ko he he he! Pagdating ko sa office, nalaman ko na umalis na si El kaya tinuruan naman ako ni Rose tungkol sa program… so far so good he he he! tawa ako ng tawa kasi napapraning na naman ako.
June 12, 2007
June 9, 2007 – SATURDAY
Kina Rose ako natulog (remember?) 6PM na ako umuwi ng bahay saka diretsong natulog. Nagising ako nang ginising ako ni Jeng-Jeng na kanina pa pala nasa tabi ko. Umalis daw si Ace. Nanood na lang kami ng Concert ng Pussycat Dolls (DVD). Sandali lang kami tumambay saka natulog na rin pagkatapos.
June 10, 2007 – SUNDAY
Wala ako magawa maghapon. Kami-kami lang nina Herson at Jeng-Jeng ang magkasama, pero maya-maya natulog na ako at gabi na nagising. Pagkagising ko pumunta kami sa Recto. Lasing na lasing si Ace, nakakatuwa paglaruan ha ha ha!
June 11, 2007 – MONDAY
Suppose-to-be bukas pa walang pasok pero pinalitan ni Gloria (president of the Philippines) na ngayon na nga walang pasok… well well well ngayon lang nangyari ito sa History ng Pinas na pinaglililipat ang mga holidays ha ha ha! Kinulit na naman namin ulit si Ace, medyo napipikon na nga ako sa kanya kasi sobra na yung pananakit niya. Tumambay kami sandali sa bubong para kumain lang. Lumipat na nga pala ulit ako sa Gendai. hindi ako masyadong nakatulog dahil iba na ang “feeling” ko.
June 12, 2007 – TUESDAY
Maaga naman ako nagising, kinulit-kulit ko muna sina Jeng-Jeng at Ace. Iniwanan ko sila na tulog si Jeng-Jeng at nanonood ng “One Piece” si Ace. Medyo nagkaroon ng “kaunting tension” sa office pero tingin ko naman eh naiayos naman.
June 9, 2007
June 8, 2007 – FRIDAY
umalis sina Rose at may lakad naman si El kaya malamang na ako ang nakatoka sa office. Simple lang naman yung part ko. Pinagpatuloy ko muna ang paggawa ng kung anu-ano sa Photoshop at marami rin akong nagawang posts. hindi muna ako umuwi.
June 9, 2007 – SATURDAY
kagaya nga ng sinabi ko, hindi ako umuwi, nag-internet at nag-Photoshop ako hanggang alas-tres ng umaga, kasama ko si Jojo at si Nevermind. Nag-swimming kami pagkatapos, hanggang alas siyete ng umaga, saka namin naisipang paliguan sina Sophie at Rambo (ang mga dambuhalang bulldog ng boss ko) sa una natatakot pa kami pero nung huli na he he he! napasunod din namin sila ng SHUT UP! sa katatahol at SIT! ha ha ha! saka kami natulog, kagigising ko lang at 1:00 PM na.
June 8, 2007
June 7, 2007 – THURSDAY
May ipinagawa saking nakakahilo yung boss ko… buti na lang at natapos ko kahit litung-lito talaga ako. Pag-uwe ko, diretso agad ako kina Ace… nagyaya agad mag-inuman, NILIBRE na naman niya ako he he he! Hindi namin nakita si Herson. Nawawala pa yung Tribal na Cap ni Ace kaya nagagalit siya.
June 8, 2007 – FRIDAY
tanghali na ako nagising dahil nga sa nag-inuman kami ni Ace kagabi. Kinulit ko siya nang kinulit… sabay na rin kaming lumabas ng bahay. Napanaginipan ko na bumalik na daw si D-Jhai… namimiss ko na rin si Bombie… Pagdating ko sa office wala yung mga boss ko, si Rose lang ang nag-aasikaso.
June 7, 2007
June 5, 2007 – TUESDAY
sinabayan ko umuwe sina Andrea at Eve kaya 1am na ako nakarating sa bahay. La pasok bukas dahil Memorial Day ng Korea. Pag-uwe ko, nanood ako ng TV magdamag… 5am na ako natulog.
June 6, 2007 – WEDNESDAY
tanghali na ako nagising… kunwari ABSENT ako pero ang totoo la naman talagang pasok. Lahat sila nagoyo ko he he he! Napraning pa ako sa mga pinagtetetext sakin ni Mark Shingha tungkol kay D-Jhai, in the end para talagang mababaliw na ako ha ha ha! Tapos nung hindi na ako nagreply sinabi niya Joke lang daw yun. Tinext ako ni Herson dahil hindi nga talaga ako bumababa, nagkayayaan kami uminom kasama sina Mark at Andy (bagong kakilala) pero nung iinom na kami, nakatulog si Andy kaya kami-kami na lang nina Herson at Mark. Walang katapusang kuwentuhan at pagbabalik sa nakaraan ang nangyari habang umiinom kami sa bubong. Sumali rin si Ace na nagpabili pa ng 3 malaking Red Horse, kaso sa huli siya ang nalasing at nagsususuka, kakatapos niya lang maglaba kasi nang uminom siya. Sumali rin sa inuman namin si Ange (parang tange he he he!) inamin ni Herson na may anak na siya kaso secret yun, sa kalasingan siguro. Nagliliwanag na nang matulog kami.
June 7, 2007 – THURSDAY
maaga pa rin ako nagising… me pasok ako pero matagal muna kaming nagsiharutan nina Herson at Mark. Tulog pa rin si Ace, halatang me hangover pa. Si Ange naman naasar kasi iniwanan namin sa bubong habang natutulog siya. Close ba namin siya? Para daw kasi siyang natulog sa lansangan! ha ha ha! la lang di pa rin naman namin siya close eh. late na ako nakarating sa office, hindi ko pa nabasa yung text ni Rose na pinabibili raw ako ng Buy and Sell, nakakahiya kasing ilabas yung fone ko sa public kaya di ko nabasa.
June 5, 2007
ang bagay na hiniram, darating ang panahon binabawi sa iyo at kinakailangan mo namang isauli. mahirap para sakin na tanggapin na ako na ang nauna, ako pa ngayon ang nanghihiram. dahil ba yun naman talaga ang dapat? hindi ako madamot na tao, kung anong meron ako, ipinamamahagi ko… pati pagkatao. ang pagkakamali ko, pati mahal ko hindi ko ipinagdamot, nawala tuloy nang lubusan sa akin!
hindi mo ako masisisi! tao lang din naman ako at nagkakamali… siguro panahon na para tanggapin ang isang napakasakit na katotohanan. ang mga hiram na sandali ay tapos na… siguro panahon na naman para mag-iba ng TRIP sa buhay. yung mas tama, yung mas masaya, yung mas TOTOO!
May isang umagang `di mo hahagkan
Ang mata kong `di ka magigisnan
Turuan mong ako’y h’wag masaktan
Kahit ako para sa `yo
Ay `sang hiram At hindi dapat magdamdam
Di mo lang alam na kahit pa mali
Naging langit ang bawa’t sandali
Magmula nang halik mo’y dumampi
Pag-ibig mo pag-ibig ko kapwa hiram
Wala ka bang pakiramdam
Di ba ako’y tao lang na
Nadadarang at natutukso rin
Maiaalis mo ba sa `kin na matutuhan kang mahalin
Sa bawa’t sandaling hiram natin
O hiram na kung hiram bawa’t saglit
Wala ako isa mang hinanakit
Basta’t kapiling ka’y langit
Walang sa `yo ay papalit
Hinding-hindi ako sa `yo magdaramdam
Kahit hiram
June 5, 2007
June 4, 2007 – TUESDAY
maayos ko namang natapos ang buong araw sa opisina. masaya, pero kapag kalagitnaan na talaga boring na! nasa stage three na ako ng project namin sa business ni abbie (curricullum un ha!) wish ko lang matapos ko as soon as possible he he he! pag-uwi ko nood lang ako sandali ng TV, binasa ko lang yung FHM na pinahiram ni Joy tapos natulog na ako.
June 5, 2007 – WEDNESDAY
sakto lang ang gising ko. dumating ulit sina Ate Rose at Bea… kuwentuhan hanggang 12 habang kumakain ng lunch. namimiss ko pa rin naman talaga yung mga moments na kasama ko yung pamilya nila… childhood friends ko kasi yung mga anak nila na sina Shiela, Joy, Wennie at Bea. nakakamiss rin naman talaga nung bata pa kami. sakto lang yung pasok ko sa opis, nakasabay ko pa si Jeng-Jeng sa walkathon papuntang sakayan ng bus sa Quiapo habang walang sawang nagkukuwentuhan.
June 4, 2007
June 1, 2007 – FRIDAY
ayos naman… hindi pa rin ako nababayaran ni herson ng Php 700.00 he he he… pano na kaya bukas.
June 2, 2007 – SATURDAY
10am pa lang gising na ako… hinihintay ko kasi si D-Jhai. Badtrip nga lang naman talaga dahil hindi naman sha dumating. pero ayos na rin yun. sana next time na lang dumating siya. nagkaroon ng Ms. Gay sa amin kasi piyesta na bukas. nalaman ko kay Peejay na may work na daw si D-Jhai, kaya pala hindi siya nakarating. nakakalungkot pero sana tuparin niya na lang yung pangako niya sakin.
June 3, 2007 – SUNDAY
bored na bored na talaga ako. balak namen mag-internet ni Ace kaso di naman natuloy. Binili ko yung celphone ni Me-Anne para lang me magamit ako pansamantala habang di ko pa nakukuha yung phone ko. Umuwi ng Las Pinas si Ace, pagbalik niya… nag-inuman kaming dalawa sa bubong. Inubos namin yung isang boteng Generoso… lakas-tama nga eh.
June 4, 2007 – MONDAY
buti naman at walang hangover ang Generoso. ayos naman kasi ang gising ko. maaga akong pumasok dahil tumawag si Abbie, di daw sila nakapagluto… dinalhan ko na lang siya ng pagkain.
June 1, 2007
ang saya-saya ko ngayong araw na ito. kagabe pa lang iniisip ko na na bibili ako ng 6th book ni Bob Ong… yung MACARTHUR… at eto na nga at nasa ibabaw na ngayon ng mesa ko ang precious book bwa ha ha!
kakaiba ngayon ang libro ni BO… hindi kagaya ng mga dati niyang libro, pero DABEST pa rin. kwentong-kwento na ang MACARTHUR! kwento ng isang barkada… kwento ng kabataan! Pakingsiyet… nakaka-relate talaga ako! hindi dahil sa snatcher or adik ako, kundi dahil isa rin akong kabataan ha ha ha! GRABE ansaya.. masyadong kritikal ang story… sa mga BAD WORDS.. dapat i rated R ang MACARTHUR! pero san ka pa! ha ha ha!
try niyo na lang… magigising kayo sa matagal niyo nang pamamahinga! para kayong mga bangkay na muling babangon sa hukay!
hindi naman sa pagmamayabang… kumpleto ko na ang libro ni BOB ONG:
—ABNKKBSNPLAko
—Bakit Baligtad Magbasa ng Libro ang mga Pilipino
—Ang Paboritong Libro ni Hudas
—Alamat ng Gubat
—Stainless Longanisa
—MACARTHUR
grabe obsessed na ba talaga ako kay BO??? hindi ah! mejo lang he he he!
Merong Matigas
Merong Malambot
Merong Tuwid
Merong Kulot
Merong Buo
Merong Durog
at
Meron Mga Taong Hindi Basta-Basta Lumulubog
Batung-Bato Ka Na Ba?
ROCK-ROCKAN NA!
June 1, 2007
May 31, 2007 – THURSDAY
nagkagulo sa office… naputulan ng PLDT line… di tuloy ako nakagamit nitong current PC ko. 11PM pa rin kame umuwe pero sobrang bored talaga sa work kanina… to the point na nakatingin na lang ako sa wall clock at hinihintay na mag-uwian na ha ha ha! pagdating ko diretso na sana ako matulog. kaso ang naging problema ko ay bigla may mga mahihinang katok akong narinig, kala ko nga di sa kuwarto… andun si herson, nagyayaya mag-inuman…. napapayag naman ako. maya-maya magkakasama na kame nina herson, mar at sumunod naman si norton. 3am na kame nakauwe pare-pareho, antok na antok na ako.
June 1, 2007 – FRIDAY
hay nakupo Hunyo na… 1 month na lang b-day ko na. hay salamat nakabili na ako ng bagong book ni Bob Ong yung MACARTHUR… ganda he he he! parang naka-relate ako (dat doesnt min na snatcher ako or adik ha!) tambay kasi ako he he he! magulo pa rin sa office nang makarating ako. muntik pa ngang masuspinde ha ha ha! pero naayos naman ang PLDT line. isinama ako ni Mr. Sohn… nagwithdraw at pumunta sa bagong condo ng dalawang Koreans na sina Grace at Gloria… magbabayad. nakapark pa kami sa clamping zone sa greenhills buti di kame nahuli. zempre marame kaming napag-usapan… secrets lang yun ha ha ha! maayos akong gumawa ng movie poster ko sa photoshop… 2 oras ko ring ginagawa yun, kaso BADTRIP… biglang nag-gang… di na pwede maretrieve. syet! kala ko pa naman maipopost ko na yun dito.
May 31, 2007
i am currently working at a KOREAN company here in the Philippines. Our friend/boss/whatever you may call him had just got back from KOREA. he came very early this morning (May 31, 2007) with a bunch of treats for all the employees/friends/whatever you may call us. he gave us 2 chocolate pies with marshmallow cream and a very cute key/cellphone chain each…
(chaka ng english ko ha ha ha!)
wheeeew! okay naman masarap naman yung pies na maliliit at yung cute na keychain na may nakalawit na korean gurl or guy. cute talaga pramis.
ha ha ha… katatapos ko lang ng project no. 2 kaya la pa masyado magawa kaya nagsayang ako ng panahon sa entry na ito ha ha ha!
May 31, 2007
May 30, 2007 – WEDNESDAY
salary day… niyaya ko ng inuman si Ace. Pumunta muna kame sa Novis KTV at matapos ang isang bote ng Red Horse, iniwanan na namen yung French Fries… pumunta kame sa Recto to continue. Nakasama namen sina Rodel at Rabbit (ngayon ko lang sila nakilala) me dumateng pang tatlong asungot he he he! mababaet naman. Kumanta kame ng kumanta. me sakit si Jeng-Jeng kaya hindi nakasama. pag-uwe namen bumili kame ng balot para kay Jeng-Jeng… palipas-oras muna kame sa bubong saka kame natulog.
May 31, 2007 – THURSDAY
tanghali na ko nagising. nagkuwentuhan kame nina Herson at Jeng-Jeng sa kwarto nila… wala na si Ace, naghahanap daw ng buyer ng cellphone niya. late na ako nakapasok. mejo hindi maganda ang ere sa office till this moment. Haynaku!
May 30, 2007
my own way… (sarili kong daan… he he he!)
alam ko na nagtataka ka kung bakit sarili kong daan ang nakalagay… la lang, wag mong isipin na bobo ako sa grammar ha ha ha! bobo nga talaga ako. ang ibig kong sabihin is… sarili kong paraan (gets mo na?)
marami kasi ang napapangitan sa kung paano ako magsulat. masyado daw TAGALOG! eh ano kaya magagawa ko… eh bobo nga ako eh ha ha ha! kaya nga may “bobong pinoy” di ba! kung fan ka rin ni BOB ONG, malamang na naiintindihan mo ang ibig kong sabihin. kumpleto ako ng libro ni Bob Ong, at hindi ko pinagsisisihan na binili ko yun… nakakatuwa kasi. kaya kong basahin ng makailang ulit ang books ni Bob Ong.
sa ngayon ang only dream ko lang at pangarap sa buhay (ngayon lang moment na ito ha!) ay makabili ng bago niyang libro… MACARTHUR ata yung title eh. bukas na bukas bibili talaga ako.
PS: oo lam ko ang gulo ng entry na ito! ha ha ha! NABADTRIP KA BA? he he he!
May 30, 2007
May 29, 2007 – TUESDAY
Boring sa office pero almost finish na yung Unit 2 ko. Ayos naman… umulan nang pagkalakas-lakas to the point na bumaha sa kitchen ng office, kala nga namen mag-ba-black-out or mawawalan ng internet connection… laks ng kulog at kidlat. buti na lang tumila nung umuwe nako. pag-uwe ko naman sa amen, katatapos lang ng RAMBULAN ng Crime Watch (na siyang nagsimula daw) at ng Temple Street Trece… gulo talaga.
May 30, 2007 – WEDNESDAY
sakto ako dumateng sa office. ayos naman. eto nga at tinatapos ko na yung Unit 2… alam ko matatapos ko to ngayon. PRAMIS na talaga! Umalis na sina Grace at Gloria (Korean Girls) mamimiss namen sila malamang.
May 29, 2007
“Pinapaikot mo lang ako. Nagsasawa na ako. Mabuti pang patayin mo na lang ako.”
- Electric Fan
“Hindi lahat ng walang salawal ay bastos”
- Winnie the Pooh
“Alam mo ba wala akong ibang hinangad kundi ang mapalapit sa ‘yo? Pero patuloy ang pag-iwas mo”
-Ipis
“Hala! sige magpakasasa ka! Alam ko namang katawan ko lang ang habol mo.”
-Hipon
“Hindi lahat ng green ay masustansya.”
-Plema
“Ayoko na! pag nagmamahal ako lagi na lang maraming tao ang nagagalit! wala ba akong karapatang magmahal?!?”
-Gasolina
“Kusang loob mo namang isinulat ang pangalan mo tapos magreerklamo ka pag nabanggit ang pangalan mo.” -Classcard
“Hindi ko hinahangad na ipagmalaki mo na ako’y sa yo. Ayoko ko lang naman na sa harap ng maraming tao
ganun mo na lang ako itanggi..”
-Utot
“Sawang sawa na ako palagi nalang akong pinagpapasa- pasahan, pagod na pagod na ako.”
-Bola
“You never know what you have till you lose it. and once you lose it, you can never get it back”
-Snatcher
“Hindi lahat ng pink, KIKAY!”
-Majinboo
“Ginawa ko naman lahat para sumaya ka. Mahirap ba talagang makontento sa isa? Bakit palipat-lipat ka?
-TV
“Hindi lahat ng maasim may vitamin c”
-Kili Kili
Sige, batihin mo ako…. Sigeee…..BATEEEEE E!!!!!!!!
-Omelette
“Pilitin mo man na alisin ako sa buhay mo, babalik at babalik ako!
-Libag
“Wag mo na akong bilugin..”
-Kulangot
“Paano tayo makakabuo kung hindi ako papatong sa iyo?”
-Lego
“Hindi lahat ng dugo puedeng idonate”
-Regla
May 29, 2007
May 28, 2007 – MONDAY
nagkaroon na ng bagong law sa office… bawal messenger, friendster, youtube at bawal magtagalog… ha ha ha! PUCHA nosebleed na umaatikabo toh! ha ha ha! gabing-gabi na ako nakauwi… nagkuwentuhan pa rin kami nina herson at ace sa roof ng bahay namen hanggang 1:30 am till we decided to call it a night (praktis).
May 29, 2007 – TUESDAY
kinakabahan ako, malamang matinding deduction ang aabutin ko… Pootahkteh naman! maaga ako nakapasok sa office. ayos naman sa bus papasok pwera na lang na mapraning ako sa kakaisip kung anong aircon ang itututok ko sakin… di kasi pantay sa seats eh.
May 28, 2007
ei mga tol… magjokingkingan muna tayo… kalimutan na muna ang BADTRIP naten sa buhay. nakita ko nga pala tong mga jokes na ito sa BLOG ni pareng Jesse (makikipare na ha!) Pinost ko nga pala ito dito dahel sobrang natawa ako sa mga ito.
MISTER: pag namatay ka, isusulat ko sa nitso mo “MALAMIG NUNG BUHAY, MAS MALAMIG NUNG MAMATAY!”
MISIS: Ah ganun?! sa nitso mo naman “SA WAKAS NANIGAS DIN!”
————————————————————————————–
1st night lola wear see thru dress, lolo didn’t react…2nd night lola wear t-back, lolo still deadma…3rd nyt lola all naked, lolo said “ano yan suot mo, gusot-gusot!!”
————————————————————————————–
Teacher: We are descendants of Adam and Eve!
Student: That’s not true! My dad says we are descendants of an Ape!
Teacher: We are not talking about your FAMILY!
————————————————————————————–
RUSSIAN: we’re 1st in space
USA: we’re 1st in the moon
ERAP: we’ll be the 1st in the sun
USA: you can’t go there, you’ll burn
ERAP: we’re not stupid, we’ll go there at NIGHT!
————————————————————————————–
Wife: Lab, may taning na ang buhay ko. Huling gabi ko na to, let’s make love.
Husband: Heh! tumigil ka nga. Maaga pa akong gigising bukas, buti ikaw, hindi na.
————————————————————————————–
KRIMINAL1: “Pare, sigurado ka bang dito dadaan yung papatayin natin?”
KRIMINAL2: “Oo, nagtataka nga ako, 1 oras na tayo dito wala pa rin siya!….Sana naman walang nangyaring masama sakanya.”
————————————————————————————–
Killer: father mangungumpisal po ako
Father: ano kasalanan mo?
Killer: pumatay po ako ng 20 tao
Father: bakit?
Killer: kasi po naniniwala sila sa Diyos, kayo po naniniwala ba?
Father: dati…pero ngayon trip trip na lang
————————————————————————————–
Patient: doc takot po ako sa bunot
Dentist: eto gamot pampatapang ng loob
Patient: (ininom ang gamot)
Dentist: ano matapang ka na ba?
Patient: oo doc! pucha pag may gumalaw ng ngipin ko basag ang bungo!
————————————————————————————–
1 panget na babe, hinoholdap
Holdaper: holdap ito! akin na gamit mo!
Babae: RAPE! RAPE! RAPE!
Holdaper: anong rape? holdap nga to eh!
Babae: wala lang! nagsusuggest lang…
————————————————————————————–
1 lasing nasalubong ang matabang babae na may kasamang aso
Lasing: hoy, saan mo nakuha yang baboy?
Babae: aso ito hindi baboy!
Lasing: huwag ka nga sumabat! yung aso ang kausap ko!
————————————————————————————–
In a pet shop…Customer talking to a parrot…
Customer: hoy! can you talk ha?! bobo!!!
Parrot: yes i can!!! ikaw?! can you fly ha? GAGO!!!
————————————————————————————–
Girl: doc, pacheck-up po
Doc: sige hubad ka ng panty at bra tapos higa ka
Girl: hindi po ako, itong lola ko po
Doc: sige lola, hinga na lang po ng malalim
————————————————————————————–
Farmer: lalaki na talaga ang aking anak kasi magsasaka na…ano ang balak mo itanim sa sakahan mo anak?
Anak: flowers papa!!! madaming madaming flowers! pretty diba?!
————————————————————————————–
BF: may malaki ako problema.
GF: wag mo sabihin problema mo lang problema natin dahil nagmamahalan tayo. Ngayon ano problema natin?
BF: nabuntis natin si inday at tayo ang ama
————————————————————————————–
Parishioner: Father bakit may nakasampay na daster, bra at panty sa may kumbento? may asawa ka?
Father: Kung aasa ako sa mga donasyon nyo, di ako mabubuhay! Tumatanggap akong labada!
————————————————————————————–
Nun: I was raped… what shall i do?
Mother Superior: Hir, take this calamansi.
Nun: wil ds ease d pain?
Mother Superior: sipsipin mo! ng mawala ngiti sa mukha mo , Bwiset!!!
————————————————————————————–
Nay? bakit po VICTORIA ang name ni ate?Kasi anak dun namin siya ginawa ng itay mo…Eh bakit si kuya, ANITO? Ay, tumigil ka na nga Luneta at baka mapalo kita! tawagin mo na si kuya FX mo!
————————————————————————————–
HONEYMOON
Wife: Hon wag mo ako bibiglain ha? I’m still a virgin
Husband: You mean ako ang una?
Wife: Yes, do it na
Husband: I did it na, kanina pa!!
Wife: ah ganon ba? Aray pala
————————————————————————————–
Ama: Buntis anak ko, panagutan mo!
BF: May asawa na po ako!Ama: Pano ‘to?
BF: Areglo na lang po… 2 M pag Boy, 2.5M pag Girl
Ama: Ok, pero pag nakunan. GIB HER ANADER CHANS ha?
————————————————————————————–
Wife: Dear, ano reglamo mo sa 25th Anniversary natin?
Husband: Dalhin kita sa Africa…
Wife: Wow! How sweet naman… eh! sa 50th Anniversary natin?
Husband: Susunduin na kita!
————————————————————————————–
BUS HINOLDAP!
Holdaper: re-reypin ko lahat ng babae dito!
Prosti: ako na lang po, maawa kayo sa iba..
Lola: Sinabi na ngang LAHAT eh! sasagot pa! gagang ‘to!
————————————————————————————–
Dalawang probinsyano sumakay sa elevator
Gorio: magkano ibabayad natin?
Andoy: tanga! inosente! bugok! stupid! bat ka magbabayad eh wala pa tayong tiket!
————————————————————————————–
Anak: Itay, bibili ako ng bond paper
Itay: Anak, wag kang bobo ha? hindi “bond paper” ang tawag dun!
Anak: Ano po ba?
Itay: “Kokongban”
————————————————————————————–
Madre: Father, tell your seminarian not to urinate along the fence…
Father: Sister naman, maliit na bagay lang papansinin mo pa…
Madre: No Malalaki, Father.. Malalaki!Shocked
————————————————————————————–
Hari: Ano gusto mong parusa? ipakain sa leon o pasukan ng bubuyog sa pwet?
Pedro: Mas gugustuhin ko pong pasukan ng bubuyog sa pwet.
Hari: Mga kawal! ilabas si Jolibee!
May 28, 2007
Hindi masyadong maganda ang moment na ito para gumawa ng entry… pero trip ko lang. Pahabol ko ito sa diary na hindi ko nailagay ang part. Nalaman ko na hinahanap ako ng ex-bestfriend ko na si Arnold sa baba… bakit daw hindi na ako bumababa. Hindi ko na lang pinansin, hinayaan ko siya. Pero hindi ata nakatiis ang ungas… maya-maya sumilip na siya sa pintuan namin. Pinapababa niya ako, bumaba naman ako kahit na hindi pa nga ako naliligo, di naman ganun kahalaga ang pag-uusapan namin kung meron man.
Na-miss daw ako ng ungas… Wehhhh! di ako naniniwala. Ako nga di ko siya na-miss tapos mamimiss niya ako. Nakakatawa naman yata yun. Sa pag-uusap namin, nahalata kong naninibago siya sa paraan ng pakikipag-usap ko sa kanya at malamang pati na rin sa akin.. pero wala naman siyang magagawa, eto na ako ngayon. Pinipilit niya ako na maligo na para maisama niya, magpapapalit daw kami ng dollar at saka mamamasyal. UNGAS! nakakatawa talaga. Sabi ko tinatamad ako at maghanap na lang siya ng ibang kasama… maya-maya dumating yung bayaw niya, saka siya nagpaalam, sabi pa niya sandali lang daw siya, hintayin ko daw sila. Sabi ko naman kahit magtagal pa sila, wala naman akong balak maghintay. Kumunot ang noo ng UNGAS. Naninibago na talaga. Pag-alis niya pumanik na kaagad ako sa bahay. Saka dumiretso sa bubong para makipagkuwentuhan.
Kinabukasan, sabi ng kuya ko… sinabi raw sa kanya ni Arnold na sabay raw kaming pupunta ng Bulakan kasi malapit lang daw doon ang bahay ng kaibigan ko. Niloloko ko lang naman siya na doon nakatira malapit sa kanila si Ace, at tatlong beses na akong nakapunta doon. Sabi niya pa nga… bat di man lang daw ako dumaan sa bahay nila, sabi ko naman nakalimutan ko na yung bahay nila. Tumahimik naman siya. Kaya kagabi nga niyaya niya ako na kapag pumunta ako sa Bulakan, sabay na daw kami at daan na rin daw ako sa bahay nila doon. Nang makapagbihis na nga ako hinanap ko siya… hindi para sumabay pauwi sa Bulakan, kundi para makipagpalitan ng cap (sombrero). Tumigil pa siya sa pagbibilyar para umuwi na at kunin ang mga dalahin niya pauwi sa kanila sa Bulakan. Kunwari naghintay ako… pero pagpanik niya. Umalis na rin ako. Eh sa hindi naman talaga ako pupunta ng Bulakan, papasok ako sa opisina at hindi yun sa Bulakan kundi sa San Juan. Hindi rin sa Bulakan nakatira si Ace kundi sa Las Pinas at Quezon na kailanman ay hindi ko pa napupuntahan.
Hindi ako ang may kasalanan kung bakit naging ganito ako umasta sa kanya. Siya ang mas dapat sisihin ng SARILI niya. Anak ng Pootahkteh naman, may sarili na akong buhay. SIYA ang nagturo sakin na magbago at matutong mag-isa at maghanap ng ibang kaibigan. He taught me how to be INDEPENDENT, siya ang bumuo nitong Dilan na ito ngayon. Natuto na ako. I learned my lesson… madali na ang maghanap ng kaibigan, at madali na rin ang kalimutan sila kung kinakailangan.
May 28, 2007
May 25, 2007 – FRIDAY
hindi pa rin dumarating si D-Jhai. Nakakalungkot pero okay na rin yun. Bored ako maghapon pero at least marame naman na akong natapos sa mga gawain ko. Hindi ako umuwi kasi may inayos kami ng boss kong gurl.
May 26, 2007 – SATURDAY
hindi pa ako natutulog. Umuwe ako ng 6AM, nakita ko kaagad si Jeng-Jeng kaya niyaya ko na lang silang kumain sa Valencia. Pagkatapos nun, saka ako natulog.
pagkagising ko alas-onse na, nag-ayos na ako, nagbabakasakali pa rin kasi ako na makikita ko pa rin si D-Jhai. Nagbihis ako ng astig (he he he!) Nag-inuman kame nina Ace at Herson sa room nila Jeng-Jeng at Ace habang nanonood ng Spiderman 3 na hindi naman namen naintindihan. Naubos namen yung isang bote ng malaking Generoso Brandy at isang Gran Matador na long neck na hinaluan ng Iced Tea. ayos naman kaso senglot talaga ako at dumiretso nang natulog. Hindi dumating si D-Jhai.
May 27, 2007 – SUNDAY
maaga ako nagising. nalaman ko na nasa baba si D-Jhai, hinahanap daw ako. Pagbaba ko nakita ko xa kaagad na nasa Crime Watch. Nagkausap kame sandali sa loob ng Karera… sandaling-sandali lang pero sapat para magkaintindihan kame na magkita sa susunod na Sabado, 10am… okay na. Pumanik na kaagad ako sa bahay pero nakita ko pa xa nang umalis xa kasama ang ate niya. Hindi na kame nag-inuman nina Ace pero tumambay kami sa bubong hanggang 12am.. kuwentuhan lang to the max.
May 28, 2007 – MONDAY
sakto lang ang gising ko. pagpasok ko nandun pala si Ruel PLDT… la naman, okay naman.
May 25, 2007
Gabi na nang umuwi ako sa bahay galing sa opisina. May usapan kami ni D-Jhai na magkikita ng alas-diyes ng gabi, bago man lang sila umalis at lumipat ng bahay. Malayo ang lilipatan nila… balita ko tatlong sakay. Hindi ako naniwala sa kanya na aalis na nga sila nung araw na yun, kasi nga nakita ko pang naglalaba si CD. Nang dumating nga ako, sinabihan ako ni Jeng-Jeng na ilang beses daw siyang tinanong ni D-Jhai kung nakauwi na raw ba ako… pero sinabi niya na wala pa nga raw. Hindi ako naniwala kasi nakita ko pa na nakasampay yung mga nilalabhan ni CD sa labas ng bahay nila.
Nakipagkuwentuhan muna ako at nakipaglaro sa kanila nina Ace, Jeng at Herson na nasa third floor. Masaya naman. Nang bumaba kami ni Herson para bumili ng RC Cola. Sumipol ako ng ilang beses.. tinatawag ang pansin ni D-Jhai. Ilang beses akong sumipol pero hindi siya lumalabas. Maya-maya biglang lumabas si Norton at sinabi nga na wala na sina D-Jhai. Hindi pa rin ako naniniwala dahil mahilig naman talagang manloko ang kuya niya. Pinasilip pa ako ni Norton sa bahay nila… PUCHA! wala na nga siya. Nalungkot ako, pero sandali lang, naisip ko kasi nababalikan naman niya ako. Nangako siya, sana tuparin niya na lang.
Maghihintay ako. Hihintayin ko siya hanggang sa abot ng makakaya ko. Kapag bumalik siya, salamat…. kapag hindi, hindi ko na alam. Nakakalungkot isipin na isa na namang MAHALAGANG KAIBIGAN o isa na namang MAHALAGANG TAO sa buhay ko ang nawala… walang kasiguruhan kung babalik pa ba o kung babalik nga naman… KAILAN NAMAN KAYA? Mahirap maghintay na ang tanging pinanghahawakan mo ay ang pangako, na maaaring makalimutan o di kaya ay mapako. Kunsabagay… simula pa lang naman ito, hihintayin ko na lang siya, kung magsawa man ako o makalimutan ko na siya, mas maganda. Pero sa ngayon…
Maghihintay muna ako.
May 25, 2007
May 24, 2007 – THURSDAY
bday ni Mama, pag-uwe ko sa bahay… pumanik agad ako at nakipagharutan kina Ace, Jeng at Herson. Nag-inuman sina Don-Don at Julius (asawa ni Lani) sa bubong namen. Nalaman ko na hinahanap pala ako ni D-Jhai. Nalaman ko galing kay Norton na umalis na nga talaga sina D-Jhai. Matagal ako nakatulog dahel nanood pako ng TV.
May 25, 2007 – FRIDAY
maaga akong nagising. Hinintay kong sumilip si D-Jhai samen pero hindi naman siya dumateng. Boring ako hanggang sa pumasok ako kung saan nahirapan akong bumaba sa bus dahel sa sobrang puno nito… lagpas-lagpas na nga sa capacity eh.
May 24, 2007
May 23, 2007 – WEDNESDAY
nakakatakot na talaga umuwe nang gabe, dati naman hindi ako natatakot… ngayon lang! hindi ako nabayaran ni herson dahel ginastos niya yung pera na binigay ni Marlon sa kanya… ungas talaga! nasaksak si Paolo (di kami close pero minsan nakakabiruan ko… pinsan xa ni herson) nasuntok naman ni Julius ung lalake samen (basag ang mukha). nag-away sina ace at jeng-jeng dahel sa shades. nagkabati rin naman sila. nag-inuman kami ni ace sa bubong habang nagsasampay si jeng-jeng. nakausap ko si D-Jhai, pero nabad-trip ako sa kanya.
May 24, 2007 – THURSDAY
b-day ni mama ngayon. maaga ako nagising dahel kina jeng-jeng ako natulog. nakakuwentuhan ko si Grace at ikinuwento niya ang bago nilang “gayfriend” ni Argel na babayaran sila para lang maging close sila. muntik maholdap si Andrea.
May 23, 2007
dearest dEe,
okay lang po ba kung hingin ko ang mobile no. mo? natutuwa kasi ako sa posts mo. gusto lang kitang makilala ng husto. at saka medyo misteryoso kasi ang dating mo sakin. i’m a girl, 18 years old, and currently residing at Quezon City. Para kasing ansarap mong kasama! Ang cute pa ng pix mo!
always,
angel
———-(0)———-
dear angel,
he he he! shock naman ako sa e-mail mo. anyweiz… it’s great to receive an e-mail from someone i really don’t know. ayos yan angel. send ko na lang sa e-mail mo yung mobile no. ko. baka naman pagsisihan mo ang pagpapakilala mo saken. bwa ha ha! kinikilig naman ako sayo. pakiramdam ko ang galing kong tao… ha ha ha! sobrang hindi ko ma-explain ang gusto ko sabihin… he he he! oi tnx agen ha! sana maging CLOSE tayo!
always and 4ever,
dEe
May 23, 2007
May 22, 2007 – TUESDAY
first day ko agen na 2-11:00 PM na ako. ayos naman kahet mejo ginutom ako ng paulet-ulet. as in umorder pa kame ng 2 large mashed potatoes, at isang Garlic Chicken Steak Meal, naubos ang 3 liters of Tang Orange Juice, lumamon ng isang buong footlong with rice at isang part ng Mang Bok’s Manok at zempre di mawawala ang isang platong Carbonara. PUCHA nasan ang diet??? kala ko maglalakbay na naman ako papuntang Greenhills Shopping Center para makasakay lang pauwe, good thing me dumaang bus.
May 23, 2007 – WEDNESDAY
sarap talaga matulog… 11AM na ako bumangon at nakipagharutan sa mga kaibigan. hindi ko na nakikita si D-Jhai bisi ata sa pagrerenovate ng haus nila sa Taguig. lam na rin na malapet na naman sya magkaanak. ayos na ayos pala yung bag kong Nathaniel na bodybag… cute!
May 22, 2007
dearest dEe,
isa po ako sa masusugid niyong tagasubaybay sa Radio at TV. Ngayon lang po ako nagkaroon ng pagkakataon na magtanong sa inyo dahil ngayon lang po ako nakaisip nang bagay na itatanong. Bored na po ako sa buhay ko, hindi ko po malaman kung ano ako, kung tao po ba ako o hayop, sabe rin po ng mga nakakakilala saken na mukha po akong bading. mahilig po akong mang-asar kahit na alam ko na mas mababang uri naman po ako ng nilalang sa mundo (CLUE: hindi ako ipis) marame rin po nagsabe na madali raw pong lumaki ang ulo ko kasi feeling CLOSE po kagad ako sa mga nakakasama kong tao. Marame po ang ayaw saken kaya nagbabalak na po ako magpakamatay. Ayoko po nang masakit. Ano po ba ang bagay saken. 17 pa lamang po ako.
lubos na gumagalang,
RAYAN
———-(0)———-
dear Rayan,
una sa lahat napaka-weird ng pangalan mo. La pa kase akong nakilalang “RYAN” na ang spelling ay may letrang A. Siguro tagabundok ka. maganda yang naisip mo, kung sa tingin mo naman eh hindi ka “maayos” na nilalang, mabute pa ngang magpakamatay ka na lang. pero gusto kong iparating sa iyo na hindi sagot sa problema mo ang pagpapakamatay. pwede mo namang gaweng “kapaki-pakinabang” ka sa mundo. WAG KANG MANLAIT O MANG-ASAR ng tao kung alam mo naman na MAS KALAIT-LAIT ka! Siguro nga hayop ka… hindi kase normal sa mga TAO ang gaya mo. un bang tipong ENDANGERED WILD ANIMAL. Pwede rin naman ALIEN ka. Wala dito sa Earth ang hinahanap mong kaligayahan, bumalik ka na lang sa Pluto, para balikan ang mga kalahi mo. pero kung gusto mo talagang magpakamatay… hindi nababagay sa iyo ang NORMAL na pagpapakamatay gaya ng Paglalalaslas, Pagbibigti, Pag-inom ng lason at Pagbaril sa sarili… tingin ko, mas maganda kung magpapasagasa ka sa tren ng LRT o MRT. pwede ring magbigti ka at habang kaya mo pa ay pagsasasaksakin mo ang mukha mo. pero maganda ring idea ang pagpapakamatay nang pagtalon sa pool, habang me nakataling bato sa paa mo (para di ka lumutang) at habang nasa ilalim ka ay binabalatan mo ang sarili mo.
sana ay nakatulong ako sa iyo.
sincerely yours,
dEe
May 22, 2007
May 21, 2007 – MONDAY
maiiba na ang sked ko sa work… 2 – 11 PM na ako. Okei lang naman kasi masaya rin sa gabe dahel marame ngang tao. Ang problema ko na lang ay mahirap na ngang sumakay ng 11PM, kaya kinakailangan na lumakad pa ako sa Greenhills para makasakay lang. Dumateng sina Jojo at Blanca kaya matagal ako nakauwe dahil nagkuwentuhan pa kame nina Rose.
Pag-uwe ko, nasalubong ko kagad si Herson at sinasama nya ako sa Recto (sa Bar) dahel nga i-cecelebrate daw ang b-day ni Ace. Pumunta nga kame ng Recto kung saan ay kanina pa pala nagsimulang mag-inuman sila Ace. Ayos na ayos, kaso kakainum lang namen kagabe. Andameng mga Trashers, meron pang mga Solvent People (madame eh) at nagkalad ang matatandang bakla na nagkakakanta nang walang katapusan. Naka-bonding ko pa yung isang bi doon (mababaet naman pala sila). nakakuwentuhan ko pa yung isang Solvent Man (mga early 30’s na sya siguro) Pucha, hirap kausap… anyweiz ang Solvent pala ay nagkakahalaga ng Php 50.00. Umuwe kame sa bahay at doon na ulet natulog sina Jeng-Jeng, Ace at Herson sa 3rd floor.
May 22, 2007 – TUESDAY
tabe-tabe kame natulog nina Jeng-Jeng, Ace at Herson. Nagising ako nang 2mawag si Abbie (mga 10am) tapos yun na… kinalabog ko na sina Ace kaya nagising na kame pare-pareho. Harutan kame nang harutan (ang kukulet namen) sobrang ka-close na namen si Ace. Pumasok nga ako ng 1:00PM, kala ko male-late ako. Nakatulog lang ako sa bus.
May 21, 2007
May 18, 2007 – FRIDAY
ndi nga natuloy ang swimming namen, kase hindi naman dumating si Marlon na magfifinace sana. Buti na lang at hindi dumateng si Ace. Ang kaso dumateng naman si Omay at la naman kame balak mag-inuman kaya yun nga di kame nag-inuman. Di ko pa rin pinapansen si D-Jhai kahit na sa tingin ko ay gusto niya ako lapitan or kausapen. Lumipat na nga pala ng bahay sina Jeng-Jeng.
May 19, 2007 – SATURDAY
ndi na naman ako nakapagsimba, ansama-sama ko na. pramis magsisimba ako next saturday. nagkkita kame ni D-Jhai pero late na. ayos naman hindi kame nag-away. umalis sila, pumunta sa mandaluyong. boring ang gabe. dumating na si Ace… nalaman ko lang nang puntahan ako ni Jeng-Jeng sa Netlantica, kaso di nako nakapunta sa Recto, ewan kung baket.
May 20, 2007 – SUNDAY
b-day ni Herson. dumating sina “Mark” at ang iba pang mga Temple. Pinuntahan namen sina Jeng-Jeng at Ace sa Recto… nag-inuman muna kame sa Gendai nina Jeng-Jeng, Ace, Madonna, Herson at ako pero dumateng si Arbie kaya sinama na namen. Ayos naman harutan, kuwentuhan at sa huli nga hindi ko sinasadya na nasasaktan na pala si Madonna sa mga sinasabe ko. Pagkatapos namen mag-inuman sa Gendai, pumunta kame sa Recto, at nag-videoke at inuman ulet. dumating si Norton doon kasama si Edward. ayoko na kay Xen, ayos sana kaso mukhang masama ang ugale. pagkatapos namen sa videoke na yun nina Xen (magsasara na kase) lumipat kame sa kabilang videoke kung saan nag-iinuman sina Norton. ang kulet na ni Ace. dumateng si Ponga, kaso nagpipipiyok (ewan kung baket). Natulog sina Jeng-Jeng at Ace sa Gendai kasama ko kase nasarhan na sila… lasing na lasing na naman ako.
May 21, 2007 – MONDAY
maaga ako nagising. nabasag ko pa ang ilaw sa banyo. PUCHA naman ansama ng pakiramdam ko, lumaklak ako ng isang bote ng RC Cola (ung malake 800 ml) pero ganun pa rin pakiramdam ko. maaga ako nakarating sa office. kaso masama talaga pakiramdam ko.
May 18, 2007
May 17, 2007 – THURSDAY
Hindi pa rin kame nagpapansinan ni D-Jhai. Okay naman ang buong maghapon ko. Me pinatapos samen si Mr. Sohn. Nakagawa ako ng Prinses Cleo, tingin ko mas maganda na rin yun kesa wala. Pag-uwi ko, hinanap ko kagad si Herson, nagpunta kame sa Bar sa Recto at uminom, maya-maya andun si Xen at nagpapapansin na naman! Napagkamalan pa kame nung isang tao dun. Dumating doon si Norton, kinausap ko si Edward… kaso di namen napilit. Pinagsisipulan ko ulit si D-Jhai pero tinatamad na ako bumaba kaya hindi ko na xa pinuntahan.
May 18, 2007 – FRIDAY
Maaga ako nagising dahel lasing na naman nga ako kagabe. Nakita ko na naman si D-Jhai kasama si MR, nang paalis na ako at dumaan ako sa kanya, nagkatitigan kame for what seems like forever.
May 17, 2007
May 16, 2007 – WEDNESDAY
Sumama ako kina Rose, Grace at Gloria (koreana except Rose) sa Greenhills para bumili ng cel. Kakabanas si Rayan. Okay naman ang maghapon. Meron na namang panibagong PBB OZETS Edition. Pag-uwi ko, tumambay muna ako sandali at nakipagkuwentuhan ke Herson. Hindi ko pa rin pinansin si D-Jhai kahit nakita ko na xa. Nalaman ko na next week pa ata ang alis nila sabe ni CD. Nagising ako ng madaling-araw at BADTRIP ako sa init, pinagpapawisan ako, ang ingay pa sa paligid ko.
May 17, 2007 – THURSDAY
Nagising pa rin naman ako nang maaga kahet parang mejo napuyat ako kagabe dahil sa init. Nababanas pa ako sa tatlong taong nakasalubong ko. PUCHA! Malasin sana araw nila pare-pareho (binadtrip ako eh!) Okay naman dahel target ko na matapos ko kahit kalahati ng kailangan kong tapusin ngayon para bukas kalahati na lang ulit.
May 16, 2007
May 15, 2007 – TUESDAY
Bago ako umuwi ay straight muna kame nina Drew at Rose sa Starbucks, then nagpunta kame sa Fusion sa Madison Square. Umuwe na kame ni Drew at paguwe ko hindi ko pinansen si D-Jhai, naguguluhan pa rin kase ako kung ano ba talaga ang dapat kong gawen. Nakatulog na lang ako na hindi kame nagkakausap.
May 16, 2007 – WEDNESDAY
Pagkagising ko ay sumilip agad ako sa bintana at nakita ko nga si D-Jhai, kasama ng ate nya. Hindi pa rin kame nag-usap, basta umalis na lang ako at nakita ko nga sina CD at si BB MR sa labas pero ala na si D-Jhai. Bago ako sumakay ng bus ay bumili muna ako sa Ministop ng Coke 1.5 (dahel baka patayin na ako nina Joy at Jerico), C2 Green Tea (para may lalagyan ako ng inumin sa office) E-aji Dip Snack (para me makukutkot), at Nissin Cup Noodle (para me malamon lang). PUCHA ansikip na naman ng bus…
May 15, 2007
May 14, 2007 – MONDAY
Nakausap ko pa si Norton pero nabanas ako kaya nagwalk-out ako. Nilibre ako ng RC Cola ni Romnick… (baet baet) tapos nagkuwentuhan kame magdamag. Nababanas ako ke D-Jhai.
May 15, 2007 – TUESDAY
Maaga ako nagising para pumunta ng Bureau of Immigration (buo dapat) tapos pumunta ako sa Office… den bumalik ako ng Immigration, den umuwi muna ako saken para hintayin ang 1pm… nabanas na naman ako ke D-Jhai (buwiset talaga) kung gusto nya nang asaran… aasarin ko xa, mas matinding pang-aasar (ha ha ha!) Anyweiz… andito ako ngaun sa Internet Shop sa Intramuros sa tabe ng Manila High, hinihintay ko mag4-pm na kase kukunin ko ung passport ng mga Koreana. Grace at Gloria (English Names lang) ka-chat ko si Rose. Pag nag-time na ako balik na ako sa BI (Bureau of Immigration).
May 14, 2007
May 11, 2007 – FRIDAY
papaupuntahin dapat ako sa Immigration kaso hindi na natuloy kasi maxado nang hapon at malamang na abutan na ako ng cut-off sa loob nito kaya ipinasya na lang nila na sa tuesday na lang. Pag-uwi ko, nagkayayaan na naman kame nina Herson, Jeng-Jeng at Mar na uminom sa Recto… JOyride pa nga kame.
May 12, 2007 – SATURDAY
Hindi na naman ako nakapagsimba dahil nga anong oras na naman akong nagising. Nagkita kame ni D-Jhai pero nabanas ako dahil parang tinatamad xa. AS IN! kaya binirahan ko ng sermon, hanggang sa nakuha ko ang gusto ko (wag ka GReen MInded.. I mean yung kasagutan sa tanong ko… he he he!) Nang gabe na nalaman ko na ndi pa pla xa dumarating… kasama si Tata at nagsugal na naman, sakto naman na dumating si Ace kaya nag-inuman na lang kame malapet kina Jeng-Jeng na umabot nang madaling-araw, nakita kong dumateng si D-Jhai pero hindi ko na lang pinansin. Makulet rin pala si Ace… kailangan eh kunin mo lang ang kiliti nya..
May 13, 2007 – SUNDAY
Okei naman kahet napaka-boring talaga. Natulog at nanood lang ako maghapon. Nang bumaba ako nakakuwentuhan ko si Nick hanggang madaling-araw.
May 14, 2007 – MONDAY
Eleksiyon 2007, malamang na hindi ako bumoto dahel la rin naman wenta… hindi ko rin naman kilala ang ang mga kandidato. natulog lang den ako maghapon. Nasenyasan ko si D-Jhai kaso nag-aalaga ng bata kaya sinabe ko na maya-maya na lang. Natulog ako at nang magising ako eh tinawag ko xa sa Vandeland na nanonood ng sugal. Pinauwe ko, buti sumunod. Sakto pang lumabas ng bahay si CD kaya nakita ata kame na magkasunod na lumabas sa bakante.
May 11, 2007
nitong mga nakaraang araw… may mga bagay na pumasok sa isip ko, lilipat na kasi ng bahay si D-Jhai kundi sa Cavite malamang na sa Taguig… hindi ko tuloy maisip kung ano pa ba ang mangyayarai sa amin pareho. Sanay na kasi ako na pag uwe ko eh alam ko na makikita ko xa at kung hindi naman eh malamang na mamaya eh makikita ko nga talaga xa. So, kapag lumipat sila ang malamang na pumasok na lang palage sa isip ko eh kung babalik pa ba xa o kung kelan naman xa babalek.
malamang na ma-boring na talaga ako sa pang araw-araw na mangyayare saken sa Looban. PUCHA namang buhay to, kung sino pa ba talaga ang mahalaga sa iyo eh xa pa ang lumalayas. Pakingsyet talaga!!! Hindi ko talaga alam kung ano ba talaga ang iisipin ko kahit na sanay naman ako na umaalis ang mga mahahalagang tao sa buhay ko. oo totoo nga na marami na akong karanasan kung pang-iiwan ng isang kaibigan ang pag-uusapan… pero iba ata ito (lage naman eh)… I mean, parang iba talaga, di ko alam kung dahil lang ba sa mas matanda na ako kesa dati kaya mas nararamdaman ko ang isang bagay dahil alam ko na ang kahalagahan ng bawat tao sa buhay ko o nang isang bagay kaya di na siguro gaya dati na bata pa ako at makalipas na bilhan mo ng kendi eh titigil na sa pag-iyak.
Anyweiz… hope ko lang na sana eh bumalik pa rin xa at magkita pa kame ulit after na umalis xa. Malamang kasi na mahirapan akong maka-recover na iba na ang dapat na tahakin kong landas at iba na ang dapat kong maramdaman pag wala na xa.
D-Jhai,
Oi bumalik ka ha! Hihintayin kita! Wag na wag mong kakalimutang may taong naghihintay sayo dito kaya kailangan eh bumalik ka! Sana hindi ka pa rin magbago… gaya ka pa rin sana ng dati pagbalik mo. Wag ka mag-alala hinding-hindi ako maghahanap ng papalit sayo sa buhay ko (ewan ko lang… di ako sure) pero kung hindi ka na babalik, sabihin mo lang para hindi na rin ako maghintay at simulan ko na ang PAGHAHANAP! Bye!
dEe
May 11, 2007
May 10, 2007 – THURSDAY
Pinapunta ako ng Ongpin para kunin ang isang bagay. Halos uwian na nang makabalik ako sa ofiz, sumabay na lang ako ke Rose na lumabas kase sasamba siya sa INC San Juan Edition. Nang bumaba na ako nag-isip ako kung dadaan ba ako ke Jeng-Jeng sa Recto para makita ko na rin si Xen pero sa huli ay naisip kong wag na lang. Nakita ko si Norton na kasama ang jowawiz nyang si Edwarding sa Isetann. Sinubukan ko na ang Tae-Bo, pawis na pawis talaga ako, at ang hirap pala talaga. Nilinis ko rin ang Gendai para maayos na sa Saturday. Nakita ko si Norton na lasing na lasing na ang nakipagkulitan pa saken. Saka ako natulog.
May 11, 2007 – FRIDAY
Hirap na hirap akong bumangon pagkagising ko, pano ba naman… ang sakit ng katawan ko dahil sa Tae-Bo kagabi… PUCHA para akong nag-GYM. All black ang suot ko ngayon at talagang ewan ko kung bakit pagod na pagod pa rin ako WAHHHHHHH!!! anyweiz pagpasok ko kanina ay sinalubong agad ako nina Sophie at Rambo na mga napakalalaking aso…
May 10, 2007
May 9, 2007 – WEDNESDAY
Pumunta ako ng BIR, San Juan Edition para asikasuhin ang TIN ng company kaso wala ring kwenta dahil di naman kumpleto ang requirements at di pa clear yung QC Edition nito. Magkakasama agen kame nina Drew at Rose sa Greenhills to buy fone at mag-Grocery (eto na talaga). Kumain kame sa Oyster Boy, okay naman kaso di ko talaga trip ang oyster kaya nauwi sa chicken na naman ang kinaen ko. Napagsarhan pa kame ng Baggage Counter kaya nakiusap pa kame sa isang employee dun para makuha namen yung mga pinamili namen at yung bag ko na iniwan namen. Mejo natagalan kame sa paghihintay ng cab… napagalitan pa kame ni Lolo Driver kase di daw namen sinabe na dadaan pa pala sa loob ng North Greenhills (he he he!) Umuulan pa nang umuwi ako samen, nagkausap kame ni D-Jhai (malamang away na naman).
May 10, 2007 – THURSDAY
Maaga ako nakapasok ngayon, swabe ang byahe ko sa Bus. Ipinadala na saken ni Sharla yung MP4 nya para ma-loadan na ng mga songs.
May 9, 2007
Sumama ako pumunta ng Greenhills kina Rose at Andrew (May 9, 2007) dahil naisip ko na wala naman akong gagawen sa hauz kung maaga ako uuwe. Gaya pa rin ng dati si Andrew “makulit”! Ngayon lang kase ulit kame nagkasama-samang tatlo, di gaya dati na sama-sama kame natutulog at nagpupupunta kung saan-saan. Ang first stop namen ay magpaswap ng fone so tumagal kame doon ng 1 hour hanggang sa naibenta na nga ang Motorola ng 6,200.00 na ginulo rin ni Drew. Kumain muna kame sa Yoshinoya, pagkatapos namen kumaen eh naglakad-lakad kame. Gusto kumaen ni Drew ng Ice Cream so dire-diretso xa sa isang Ice Cream Shop na nadaanan namen na ang name ay Haagenz Dazs (di ko sure kung ganyan talaga ha!). Ndi na kame pumasok ni Rose sa loob, hinyaan na lang namen si Drew pumasok mag-isa. Napalingon ako sa Price Menu… Pusang-gala!!! 39 pesos ang pinakamura sa Menu at un ay ang Mineral Water. Nakita kong ang pinakamurang Ice Cream pala doon is worth 130.00 per scoop in a regular cone (bwa ha ha!) Akala ko naman eh alam nila pareho so dedma lang ako. Nang mapalingon si Rose…
Rose: Dilan tingnan mo pinakamurang Ice Cream 130.00!
Dilan: Oo nga! PUCHA kala ko naman alam nyo?
Rose: Napasubo si Andrew, mahihiya na yan babayaran na niya yan kahit ayaw mahal.
Kita namen na nagulat nga c Drew nang itanong niya yung babayaran niya. Lumingon pa xa samen (halatang napasubo ang loko) Nang.
Rose: Kunyari di naten alam, wag mo pansinin.
Dilan: Oo sige he he he! Kakakain lang kase me Dessert pang nalalaman.
Lumabas si Drew, nakangiti… hindi ko napigilang asarin, hanggang sa tawanan na kame nang tawanan pare-pareho dahil nga sa Hindi na nga si Drew nagbayad ng food namen sa Yoshinoya, nabawe naman sa Ice Cream na kinain nya… Pucha kung ako yun at wala akong dalang pera… malamang magwala ako sa loob at magkunwaring baliw (he he he!) Hanggang sa taxi na pauwe kame nina Drew, walang katapusan ang kuwentuhan tungkol sa Imortal na Ice Cream.
May 9, 2007
May 8, 2007 – TUESDAY
6pm pa lang eh nag-out na ako kaso nang pumunta ako sa kitchen eh andun si Rose at nagkuwentuhan muna kame hanggang sa nag 7pm na at nagdecide na ako na sumama na lang sa kanila ni andrew sa greenhills para kumain, mag-shopping at magpa-swap ng fone… PUCHA ba naman c drew 5pm pla usapan tapos 7pm na dumating. Super-assuming pa nga si Rose sa bawat sasakyan na dumarating “feeling” niya taxi na yun na kung san eh sakay-sakay si drew. mga 10pm na ako nakauwi sa bahay. Pag-uwi ko pa eh alang tao… nakita ko sila sa 3rd floor ng Del Carmen Apartments, nag-iinuman, pinilit lang nila ako tumoma pramis… inuman kame wid Julius, Jojo, Don-Don, Nunho at Herson. Nakita pa namen na kausap ni Jeng si Norton. Super hingi ng patawad si Norton “lalo na saken” kasi sobrang tagal na raw namen magkaibigan (he he he!) so aun sa huli eh naipit pa ang pants ko sa pinaglaruan kong padyak na nauwi sa paghubad ko ng pants ko.
May 9, 2007 – WEDNESDAY
tamad na tamad ako gumising kaninang umaga kasi nga wat time na ako nakatulog kagabe. pero in fairness… late lang ako ng 15 mins (hek hek hek!)
May 8, 2007
d-jhai: lilipat na kami ng bahay!
dilan: kelan?… saan?
d-jhai: di ko pa sigurado kung saan, pero malamang malayo, at siguro next week!
sa mga araw na nagkikita kami, palage na nagiging topic ng usapan namen ung pag-alis nilang buong pamilya, lilipat na kasi sila sa a-kinse. malayo raw kung hindi sa batangas, malamang sa cavite o sa taguig. Pucha naman, lage na lang bang yung mahalagang tao sa buhay ko ang umaalis? hindi ba pwedeng yung ibang tao na lang. sa totoo lang okay na rin saken na lumayo sila pero sana bumalik xa. mas magiging maluwag kasi ang lahat kung wala na ang mga EPAL sa buhay namen, hindi na kame patagu-tago o patyempo-tyempo, at least lesser na yung problema namen.
gaya na naman eto nung umalis bespren ko, xempre sa una nakakalungkot pero sa huli masasanay rin ako, pero kung si d-jhai na ang mawawala… nakupo! kelan kaya ako masasanay. Pero di bale na nga! at least pinangako naman nya saken na babalik-balik xa at dadalawin nya ko. siguro susubukan ko munang ASAHAN ang mga PANGAKO niya… pampalubag-loob bah! kasi la rin naman ako magagawa, buong pamilya niya ang lilipat, alangan naman na pigilan ko xa, at least may natitira pa ring pag-asa na babalik nga xa diba! Pakingsyet talaga oo! mawawalan na man ako ng kaibigan, yung PINAKAMAHALAGA pa. TAMA, hihintayin ko na lang kung matutupad nya yung PRAMIS nya na babalik xa, kung hindi nya matutupad… kaya ko naman siguro.
May 8, 2007
Paunang Salita: ang entry na ito ang entry na super pinaghirapan at pinag-isipan ko ng mga 10 times.
sa buhay ng tao (gaya ko) ang pinaka_MAHIRAP na gawin ay ang MAGBAGO. Pano ba naman sasalungatin o lalabanan ang mga bagay na nakasanayan mo nang gawin tulad na lang halimbawa ng KASAMAAN.
Oo aaminin ko MASAMA akong tao. Hindi ko alam pero bigla na lang ako nakakagawa ng kasamaan na sa huli naman ay malamang na pagsisihan. Oo nga at marami akong mga kaibigan. oo nga at napakabuti kong kaibigan pero kapag hindi na kita kaibigan at hindi mo na ako tinuturing na kaibigan malamang na alipustahin kita at laitin paminsan-minsan lalo na sa mga usapan. Nagiging madaldal ako minsan at bigla na lang ako mananahimik nang maiisip kong mali na pala ang gnagawa ko. Marami akong kabigan na sobrang close ko sa simula… pero pag hindi na maganda ang tema ng pagkakaibgan namen eh agad ko xang binabalewala. as in wala na. gaya na lang kunyari ng bestfriend ko… kababata ko pa nga ang loko, pero nang mag-away kame (di basta tampuhan to tol!) nawala na lahat-lahat… oo nga at nahirapan din akong makalimot at sanayin ang sarili ko na wala na nga ang kaibigan ko na kasama ko sa lahat ng sandali ng buhay ko, pero sa huli, natuto akong tumayo mag-isa kahit wala nang tumutulong saken na bumangon. Gago xa, wala xang makikitang kaibigan na kagaya ko at Gago rin ako dahil wala na akong makikitang kaibigan na kagaya nya, pareho kameng nawalan pero hindi namen alam kung sino ba talaga ang apektado sa nangyari.
Marami akong mga kababata at mga naging kabarkada na puno ng kaplastikan at ang iba pa nga eh nagiging kaibigan ka lang kapag kailangan nga. Meron akong mga kaibigan na sanay na maging buraot sa madlang pipol lalo na sa mga kaibigan niya… hindi ako magbabanggit ng pangalan pero alam ko na kilala nila kung sinu-sino sila:
*Kaibigan (1) : siya yung kaibigan ko na sa unang pagkakakilala namen eh akala ko eh naiiba… medyo pa-conio (sori di ko makita ang enye) malinis sa katawan, ma-porma at magaling makisama, pero nagbago nang magkaroon ng asawa at anak… tinamad na magtrabaho o kung nagkakaron man nang trabaho madalas na nagsasawa agad (maraming dahilan) friendly xa sa mga tao lalo na yung maaari nyang lapitan para mautangan at sa huli pahirapan ang singilan. baboy na rin xa sa katawan, madalas walang shirt na suot at paikot-ikot sa Looban pinangangalandakan ang kapayatan. Hindi ko na trip makipagbiruan lalo na sa kanya (pano hindi ko na xa kaibigan) isa xa sa mga tatay na pero mahilig pa rin manghingi ng barya kaninuman… tsk tsk!!
*Kaibigan (2) : nung una eh close naman kame… kaso nang me malaman xa umarangkada ang pagiging plastikada nya. hanggang sa nagkakasakitan na nga kame. nagkaayos uli kame (panandalian lang) ewan ko pero para saken okay naman ang lahat… nakinig kasi xa sa mga sabe-sabe ng mga tao… ilang beses kong sinubukan na makipag-usap at makipag-ayos uli sa kanya pero matigas talaga ang damdamin nya… hindi naman sa nanunumbat ako pero sa panandalian naming pagkakabati na bigla na lang nahaluan ng kaplastikan, bigay agad ako kapag humihiling xa, umuutang xa saken kahit hindi na nya binabayaran (hindi ako naniningil) magkasama kameng bumibili ng mga pangangailangan nila sa buhay (gamit ang pera ko)… nakisama ako nang maayos… as in walang plastikan… pero napakatanga nya para maniwala sa mga sabe-sabe lang, ilang beses na akong nakipag-ayos at isinumpa kong un na ang LAST! Sana lang mejo numipis ang kalyado niyang mukha.
*Kaibigan (3) : matagal ko na rin xang nakasama at alam ko ang pasikut-sikot sa buhay niya. Mahilig xang mambola, lalo na pag may kailangan xa. Maxadong walang pakialam kung may mga taong napapahamak sa mga ginagawa niya. Mahilig mam-black-mail para lang masunod ang gusto niya at makuha ang kailangan niya… magaling magpaikot ng tao sa mga palad niya pero ako bistado ko na xa. Magaling mang-uto at minsan eh PLASTIK din. Madali nyang napagtatakpan ang isang tao lalo na kung pakikinabangan niya. Malibog (bastos na ba?) Kahit ano pinapatulan. Okay naman sana xa nang kaunti pero napaka-DAMOT nyang tao at napakasinungaling pa.
Ilan lang sila sa mga notoryus na mga tao na dapat ay nililitson nang buhay. Mga taong walang inisip kundi mga sarili lang nilang kapakanan (inlab ata sa mga sarili nila) Kung tutuusin hindi dapat sila pinag-aaksayahan ng panahon, pero eto na at gawa na ang entry exclusive para sa kanila.
Mas lalo nagiging mahirap ang pagbabago lalo na kung napapaligiran ka ng sandamakmak na demonyo na hahatak sayo na gumawa ng hindi maganda gaya ng panlalait, pamamlastik, pang-ookray at pakikipag-away.
Gusto ko nang bumait… ang problema HINDI KO MAGAWA! masarap kasing laitin ang demonyo, masarap plastikin ang mga GAGO, at masarap makipag-away sa mga walang kuwentang tao pero nagpupumilit na pare-pareho silang mababango.
Pero dahan-dahan pipilitin ko, ayokong MASIRA na lang ang buhay ko at masunog sa impyerno lalo na’t dahil lang sa mga TARANTADO at mga walang kwentang mga nilalang sa mundo.
May 8, 2007
dearest dEe,
isa po ako sa mga masusugid nyong tagasubaybay… 17 years old po ako. ang problema ko po ay palagi po akong tinutubuan ng “PIGSA” sa kahit anong parte sa puwet ko. Bakit po kaya, ako lang po ang nagkakaganito sa buong pamilya at sa buong barkada. Ano na po ang gagawin ko? masakit po ehhhh…
always,
Herson
———-(0)———-
dear Herson,
di lang naman kaw ang nagkakaron ng PIGSA (natatawa ako in fairness) marami rin nagkakaron malas mo nga lang at sa buong pamilya at sa buong barkada eh kaw lang meron (ka-saklap naman) isa yan sa mga pinakanakakairitang “elemento” na bigla na lang tumutubo sa tao. Ang malas mo pa rin kasi palageng sa wetpaks ka pa tinutubuan. Malamang na nahihirapan ka umupo. Kung ako sayo… maligo ka araw-araw, lagyan mo ng Head and Shoulders Menthol ang wetpaks mo para malamig sa pakiramdam… “ugaliin mong maglagay ng Head and Shoulders Menthol (endorsement ituh!) sa buong wetpaks mo at patagalin ng mga 10 minutes para malamig palage ang wetpaks mo at di tubuan ng kung anu-anong salot. Mainit po kasi ang panahon at cguro lage kang nag-iinit lalo na ang iyong tumbong (hek hek hek!) kaya ikaw ang pinupuntirya ng PIGSA CLAN, kung gusto mo naman eh pisain mo yan ng bote ng gin at gawin mong “remembrance ang mata nito” (yakkkkeeeee!!!!!) Un lang ang maipapayo ko kasi di pa naman ako tinutubuan ng PIGSA sa wetpaks gaya mo eh (he he he!)
sincerely yours,
dEe
May 8, 2007
THIS IS THE MOMENT
“Unang Pagkikita – Love at First Sight”
Sinamahan namen ni Herson si Madonna sa pinag-iinuman ni Norton para ipakita ang isang “katotohanan”…. jowa kasi ni Madonna si Norton pero di nya alam na habang naghihintay xa sa tapat ng bahay mismo ni Norton eh si Norton naman ay nasa piling ng “first jowa” niya na si Edwarding. Nakikipag-inuman or nakikipagkita kasi si Norton ke Edwarding gabe-gabe. Nang-asar kame, dinala namen ni Herson doon si Madonna, nag-inuman kame mismo sa tabe ng table nila. Sakto namang dating ni Jeng-Jeng mula sa kung saang lupalop ng daigdig… isinali namen xa sa inuman, niyaya rin namen ang boyfriend nya na si Ace at ang kaibigan nilang si Ponga (TAKE NOTE: Dating wala pa si Ace eh naging kabet ni Jeng-Jeng si Norton habang wala rin ang asawa ni Norton na si Janice..) so kabet-kabet ang drama nila. Pero nagkahiwalay sina Norton at Jeng-Jeng nang bumalik si Ace. Un na nga, halatang naiiritate si Norton samen (baka nga naman malaman ng jowa niyang si Edwarding na may iba pa pala xang jowa) Tuloy lang kame sa pang-aasar hanggang sa umalis na nga si Madonna (so la na sense mang-asar) nag-enjoy na lang kame magkantahan at mag-inuman. Bigla ba namang dumating si Xen (he he he!) unang tingin parang ayoko naman sa kanya pero iba rin makipagtitigan… anlagkit tumingin (hek hek hek!) para kang lulubog sa kinaroroonan mo… so un naman ang naramdaman ko kasi everytime na napapatingin ako sa kanya eh nagkakatitigan kame… i mean TITIGAN (ako na nga mismo ang napapaso kaya umiiwas ako ng tingin) Napa-elib ko ata sa kantang “This Is The Moment” (actually specialty ko yon wid Kahit Isang Saglit and The Bohemian Rhapzody) Hanggang sa umalis xa eh palage pa rin kameng nagkakatinginan or nagkaka-TITIGAN… teka parang nahuhulog na ata ako ah!
“Love is Merrier the Second Time Around (Pucha) La lang trip ko lang ganito kowt.
La kame magawa ni Herson sa Looban kaya naisipan nameng puntahan si Jeng-Jeng sa puwesto nito (nagtitinda ng Pirated VCD, DVD at Music Discs si Jeng sa Recto) Usap lang kame nang usap sa tabe ng F – Salon nang biglang me dumaang tatlo na naka-green na uniform… at isa sa kanila ay walang iba kundi si “XENNNNNNN!!!!”… at bumagal ang oras habang naglalakad sya, at xempre andun na naman yung titig niya sakin Pucha naman nakipagtitigan na naman saken eh… Iba talaga ang dating saken nito…. Mahal ko na ata xa I think Im falling na (hek hek hek!)
NOTE: Habang tinatype ko ang entry na ito sobrang kinikilig ako, naalala ko kasi ang Marvin-Jolina Tandem eh… hek hek hek Chuva Chu Chu (baduy talaga pag inlab pucha….)
May 8, 2007
May 7, 2006 – MONDAY
Maaga ako pumasok kaya 6pm eh umuwi na ako. Mabilis naman akong nakasakay ng bus pauwi. Nang makauwi ako nakita ko kagad si Herson at Jobelle sa tapat ng bahay namen… la kame magawa ni Herson kaya pinuntahan namen si Jeng-Jeng… andun nga daw si Norton (kaso di na namen pinuntahan) nakita ko ang bagong nagpapatibok ng puso ko (wa hek hek!) papangalanan ko na lang syang Xen (singkitin kasi eh) nagsususugal na naman si D-Jhai.
May 8, 2007 – TUESDAY
Maaga na naman akong pumasok sa office so 6pm na naman ako uuwi… actually parang wala lang naman kasi la naman ako gnagawa sa bahay and gabe na rin naman ako nakakarating.
May 7, 2007
dEarest dEe,
nalilito po ako… as in super duper lito na poh ako! isa po akong bisexual (pero sa trulalu lang at walang halong eklavu) di ko rin alam kung ano ba talaga ako. kadalasan nagkakagusto ako sa lalaki (i even had sex with them) na-enjoy koh naman poh makipag-sex sa boys… pero kapag meron naman poh na mga gurls (i have ex-gfs) eh gusto ko rin po makipag-sex sa kanila gaya po nang minsan… nag-inuman kami magkakabarkada (gurls, boys and gays) tapos meron akong na-meet na boylet, sa madaling salita “nag-sex” kame sa CR ng bar. matapos naman ang inuman namen eh nagpakita ng motivo ang isa kong kabarkada na ex ko… at nag-sex din kami. nakakatawa talaga pero ngayon nalilito na ko. PANO NA TO!
tulungan niyo po ako,
denz john
———-(0)———-
dear denz john,
bata ka pa, marami pang mga bagay na mangyayari sa buhay mo na maaaring makapagpabago sa anumang “dapat” na mabago. Ndi ka dapat malito ang dapat mong gawin ay pagtuunan ng pansin ang pagiging isang “TUNAY NA LALAKI” maraming mga katulad mo ang naghahanap ng mga kasagutan sa mga matitinding katanungan sa mga buhay nila. ang payo ko sa lang sa mga bisexual ay mas “pahalagahan nila ang pagkalalaki” at hindi ang mga lalaki. Pero kung talagang ganyan ka na at nahihirapan ka nang “baguhin” ang tunay na sarili mo…. GO GO GO! Enjoy Life! Minsan masaya rin ang ganyan at least 2 in 1 ka… di ka mapapahiya sa kahit na anumang sitwasyon ( he he he! ).
sicerely yours,
dEe
May 7, 2007
May 4, 2007 – FRIDAY
matapos ko sa work umuwi na ako, nakipag-inuman at malamang na nalasing kaya maagang nakatulog. inasar pa namin si Norton I mean, nag-inuman kami nina Ace, Jeng-Jeng, Madonna, Ponga at ako sa mismong tabi ng table nila ng bakla niya. inaway ko si Herson (ang kulit kasi).
May 5, 2007 – SATURDAY
Hindi na naman ako nakapagsimba…. nagkita kami ni D-Jhai… ayos pa ang porma ng ungas… anlufeeeettt! xa lang ang uminom nang uminom… di na ako sumali kaya ayun plastado. mga 10pm na ako lumabas ng gabi saka parang walang nangyaring away samin ni son.
May 6, 2007 – SUNDAY
Gabe na agen ako lumabas ng bahay. Nakausap ko si D-Jhai (inaway ko na naman….) nakausap ko si Jimboy tungkol kay D-Jhai, kala ko naman alam na niya. Hindi pa rin namin pinapansin si Norton (pangangatawanan na ata talaga namin) dumatind si Madonna (kemedora), nagkakuwentuhan pa kami nina Jeng-Jeng at Herson sandali saka na nagsiuwi (NOTE: me pigsa na naman si Herson sa pwet… nagtataka tuloy kame kung bakit xa lang ang suki ng pigsa)
May 7, 2007 – MONDAY
Maaga akong nagising at pumasok sa office kasi ayoko ma late at gusto ko na maaga ako makauwi.
May 4, 2007
May 3, 2007 – THURSDAY
Okay naman ang maghapon ko. Umuwi ako nang mag-isa 5pm na kasi umuuwi si Abbie samantalang 7pm pa rin ako so kinakailangan talagang mag-isa na ako umuwi. Dire-diretso lang ako umuwi, nakita ko pa si D-Jhai na kalong-kalong ang anak niya sa labas ng bahay nila. Dumating nga din pala ang ilang NEW TSTs na sina Jon-Jon and the rest of the gang. Epal talaga si Romnick inasar na naman ako, kakahiya tuloy. Hindi kami nagkita ni Jeng-Jeng dahil dumating ang bf niya na si ACE.
May 4, 2007 – FRIDAY
Okay naman bago ako pumasok ay dumiretso ako sa National Bookstore to buy Folders. Bumili rin nga pala ako ng Bubble Gang Book 1 na napaka-corny pala (kabanas) Habang binabasa ko sa bus eh antok na antok talaga ako. Nang dumating ako eh malamang na pawis na pawis na naman nga ako dahil na rin sa init sa labas. Natutuwa naman ako sa isang bago ko palang na na-discover na blog (kakatawa).
May 3, 2007
Filipinos
it hurts.. but its true…
Mga kababayan;
Meron akong gustong ibahagi para sa ating lahat na mga PILIPINO. Simple pero parang mahirap gawin ng karamihan sa atin.
Hindi ito makukuha sa puro daldalan lang or walang kabuluhang pagtatalo, kumilos tayo ngayon na.
Sa ibang bansa: Pag nagkasala ang Pinoy, pinarusahan siya ayon sa batas.
Sa PINAS: Pag nagkasala ang ang Pinoy, ayaw niyang maparusahan kasi sabi niya mali raw ang batas.
Sa ibang bansa: Pinag-aaralan muna ng Pinoy ang mga batas bago siya pumunta roon, kasi takot siyang magkamali.
Sa PINAS: Pag nagkamali ang Pinoy, sorry kasi hindi raw niya alam na labag sa batas iyon.
Sa ibang bansa: Kahit gaano kataas ang bilihin at tax sa USA okey lang, katuwiran natin doble kayod na lang.
Sa PINAS: mahilig ka sa last day para magbayad ng tax minsan dinadaya mo pa o kaya hindi ka nagbabayad.
Rally ka kaagad kapag tumaas ang pasahe at bilihin imbes na magsipag mas gusto natin ang nagkukwentuhan lang sa munisipyo o kahit sa alinmang tanggapan.
Sa Singapore: Kapag nahuli kang nagkalat or nagtapon ng basura sa hindi tamang lugar, magbabayad ka na 500 Singapore dollars.
Sabi ng Pinoy, Okey lang kasi lumabag ako sa batas.
Sa Pinas: Kapag nagkamali ang Pinoy katulad nang ganito, Sabi ng Pinoy, ang lupit naman ni Bayani Fernando, mali naman ang pinaiiral niyang batas eh akala mo kung sino. Ayun nag-rally na ang Pinoy gustong patalsikin si Bayani Fernando kahit na alam niyang mali siya.
Mga igan, ilan pa lang iyan baka may iba pa kayong alam.
Bakit ang PINOY, pwedeng maging “law abiding citizen sa ibang bansa ng walang angal” pero sa sarili nating bayang PILIPINAS na sinasabi ninyong mahal natin, eh hindi natin magawa, BAKIIITTTTT?????????
ETO PA, “Ang Pilipino NOON at NGAYON”:
NOON: Wow ang sarap ng kamote (kahit nakaka-utot)
NGAYON: Ayaw ko ng kamote gusto ko French Fries (imported eh)
NOON: Wow ang sarap ng kapeng barako
NGAYON: Ayaw ko niyan gusto kong kape sa STARBUCKS (imported coffee 100 pesos per cup)
NOON: Bili ka ng tela para magpatahi ng pantalon like maong
NGAYON: Gusto ko LEVI’S, WRANGLER, LEE (Tapos rally tayo “GMA tuta ng KANO”) Di ba tuta ka rin naman.
NOON: Sabon na Perla OK ng pampaligo
NGAYON: Gusto mo DOVE, HENO DE PRAVIA, IVORY, etc. may matching shampoo pa
NOON: Pag naglaba ka batya at palopalo ok na, minsan banlaw lang sa batis pwede na
NGAYON: Naka-washing machine ka na plus ARIEL powder soap with matching DOWNY pa para mabango
Alam ko mas marami pa ang alam ninyo tungkol dito, pero ilan ilan lang iyan para bigyan ng pansin.
Mga Pilipino ng ba tayo? O baka sa salita lang at E-Mail pero wala naman sa gawa.
May 3, 2007
WARNING: and entry po na ito ay napulot ko lang kung saan sa internet.
Philippines at Korea
Friday, July 15, 2005
Presently, there are many Koreans studying in the Philippines to take advantage of its cheap tuition fees. The following is an essay written by a Korean student.
My Short Essay about the Philippines
by Jaeyoun Kim
Filipinos always complain about the corruption in the Philippines. Do you really think the corruption is the problem of the Philippines? I do not think so. I strongly believe that the problem is the lack of love for the Philippines.
Let me first talk about my country, Korea. It might help you understand my point. After the Korean War, South Korea was one of the poorest countries in the world. Koreans had to start from scratch because the entire country was destroyed completely after the Korean War, and we had no natural resources. Koreans used to talk about the Philippines, for Filipinos were very rich in! Asia. We envy Filipinos. Koreans really
wanted to be well off like Filipinos. Many Koreans died of famine. My father’s brother also died because of famine. Korean government was awfully corrupt and is still very corrupt beyond your imagination, but Korea was able to develop dramatically because Koreans really did their best for the common good with their heart burning with patriotism.
Koreans did not work just for themselves but also for their neighborhood and country. Education inspired young men with the spirit of patriotism.
40 years ago, President Park took over the government to reform Korea. He tried to borrow money from other countries, but it was not possible to get a loan and attract a foreign investment because the economic situation of South Korea was so bad. Korea had only three factories. So, President Park sent many mineworkers and nurses to Germany so that they could send money to Korea to build a factory. They had to go through a horrible experience.
In 1964, President Park visited Germany to borrow money. Hundred of Koreans in Germany came to the airport to welcome him and cried there as they saw President Park. They asked to him, “President, when can we be well off?” That was the only question everyone asked to him. President Park cried with them and promised them that Korea would be well off if everyone works hard for Korea, and the President of Germany got the strong impression on them and lent money to Korea. So, President Park was able to build many factories in Korea. He always asked Koreans to love their country from their heart. Many Korean scientists and engineers in the USA came back to Korea to help develop the country because they wanted their country to be well off. Though they received very small salary, they did their best for Korea. They always hoped that their children would live in a well off country.
My parents always b! rought me to the places where poor and physically handicapped people live. They wanted me to understand their life and help them. I also worked for a Catholic church when I was in the army. The only thing I learned from the Catholic Church was that we have to love our neighbor. And I have loved my neighbor.
Have you cried for the Philippines? I have cried for my country several times. I also cried for the Philippines because of so many poor people. I have been to the New Bilibid prison. What made me sad in the prison were the prisoners who do not have any love for their country. They go to mass and work for the Church. They pray everyday. However, they do
not love the Philippines. I talked to two prisoners at the maximum security compound, and both of them said that they would leave the Philippines right after they are released from the prison. They said that they would start a new life in other countries and never come back to the Philippines.
Many Koreans have a great love for Korea so that we were able to share our wealth with our neighbor. The owners of factories and companies distributed their profits to their employees fairly so that employees could buy what they needed and save money for the future and their children.
When I was in Korea, I had a very strong faith and wanted to be a priest. However, when I came to the Philippines, I completely lost my faith.
I was very confused when I saw many unbelievable situations in the Philippines. Street kids always make me sad, and I see them everyday. The Philippines is the only Catholic country in Asia, but there are too many poor people here. People go to church every Sunday to pray, but nothing has been changed.
My parents came to the Philippines last week and saw this situation. They told me that Korea was much poorer than the present Philippines when they were young. They are so sorry ! that there so many beggars and street kids. When we went to Pagsanjan, I forced my parents to take a boat because it would be fun. However, they were not happy after taking the boat. They said that they would not take the boat again because they sympathized with the boatmen, for the boatmen were very poor and had a small frame. Most of people just took a boat and enjoyed it. But my parents did not enjoy it because of love for them.
My mother who has been working for a Catholic church since I was very young told me that if we just go to mass without changing ourselves, we are not Catholic indeed. Faith should come with action. She added that I
have to love Filipinos and do good things for them because all of us are the same and have received a great love from God. I want Filipinos to love their neighbor and country as much as they love God so that the Philippines will be well off. I am sure that love is the keyword which Filipinos sho! uld remember. We cannot change the sinful structure at once. It should start from the person. Love must start in everybody in a small scale and have to grow. A lot of things happen if we open up to love. Let’s put away our prejudices and look at our worries with new eyes. I discover that every person is worthy to be loved. Trust in love, because it makes changes possible. Love changes you and me. It changes people, contexts and relationships.
It changes the world. Please love your neighbor and country. Jesus Christ said that whatever we do to others, we do to Him. In the Philippines, there is God for people who are abused and abandoned. There is God who is crying for love. If you have a child, teach them how to love the Philippines. Teach them why they have to love their neighbor and country. You already know that God also will be very happy if you love others.
That’s all I really want to ask you Filipinos.
“To accomplish great things, we must not only act, but also dream; not only plan, but also believe.”
-Anatole France
May 3, 2007
dearest dEe,
bata pa po ako nang magkaanak kami ng bf ko. ang anak na po namin ngayon ay wala pang isang taon, nakatira po kami sa bahay ng bf ko… nalaman ko po na buntis ako agen kaso wala pong trabaho ang bf ko kaya namomroblema kami pareho. para po kasi samin ay tama na muna ang isang anak samin kaso ano po ang gagawin ko ngayong 4 months pregnant na po ako?
nagmamahal,
chakadoll
———-(0)———-
dearest chakadoll,
kaw mismo ang may KASALANAN kung bakit ka nabuntis! hindi ka kasi nag-iingat. ang mga lalaki kasi hindi mo masisisi yan dahil sadyang malilibog yan, ikaw mismo na babae at magdadala ng bata sa sinapupunan ang mismong mag-ingat lalo na sa kundisyon niyo ngayon… pinatagal mo pa ng 4 na buwan! pwes MAGDUSA ka!
sincerely yours,
dEe
May 3, 2007
May 2, 2007 – WEDNESDAY
Pumunta ako sa Binondo with 3 Koreana (Bo Ra, Helen and Gloria) para bumili ng Banaba Tea. Okay naman, nakakatuwa dahil first time daw nila nakasakay ng BUS at JEEPNEY… pinaglakad ko rin sila from Avenida to Quiapo (what a very tiring experience) Pero nag-thanx sila dahil kahit naman daw nakakapagod ay once-in-a-lifetime experience naman daw. Dinedma namin nina Jeng-Jeng at Herson si Norton (as in!) kaso nahuli ko si Jeng-Jeng na nakikipag-usap (di ko na lang pinansin kasi exes naman sila eh) napikon sakin si D-Jhai.
May 3, 2007 – THURSDAY
napapalitan ko ang Banaba Tea (kaso ibang klase) Mainit pa rin sa office…. sana mag-winter na (ha ha ha!)
May 3, 2007
Guy: minamalat na naman ang puso ko
Girl: bakit naman?
Guy: pano kasi, laging sinisigaw ang pangalan mo
“ui, my free tym k b? samahan mo naman ako sa psychiatrist ko o.. sabi kasi nya, dalhin ko daw ang kinababaliwan ko..”
“meron ka bang modem? Kasi lagi kang connected sa puso ko..”
“anong klaseng insekto ka ba? Bakit nakaya mong sumuot at mamuhay sa butong puso ko?”
“can I take ur clothes off? Kahit minsan lang.. I just wana know kung pano tinatago ng mga anghel ang kanilang mga pakpak..”
“pwede bang tabi tayo kapag may exam? Kasi I feel perfect when I’m beside you..” (mangongopya na lang ang corny pa)
“pag ako gumawa ng planeta, gusto ko ikaw ang axis ko.. para sayo lang iikot ang mundo ko..”
“sana V na lang ako.. para I am always next to U..”
“excuse me.. kung didiretsuhin ko ba ang daan na to, diretso ba to sa puso mo?”
(courtesy of: S A L V A J E of filipino.net)
May 3, 2007
1. black hawk down – ibong maitim sa ibaba
2. dead man’s chest – dodo ng patay
3. love, actually – sa totoo lang, pag-ibig
4. million dollar baby – 50 million pisong sanggol (it depends on the exchange rate of the country)
5. the blair witch project – ang proyekto ng bruhang si blair
6. mary poppins – si mariang may putok
7. snakes on a plane – nag-ahasan sa ere
8. the postman always rings twice – ang kartero kapag dumutdot laging dalawang beses
9. sum of all fears – takot mo, takot ko, takot nating lahat
10. swordfish – talakitok (?)
11. robin hood, men in tights – si robin hood at ang mga felix bakat
12. four weddings and a funeral – kahit 4 na beses ka pang magpakasal, mamamatay ka rin
13. the good, the bad and the ugly – ako, ikaw, kayong lahat
14. harry potter and the sorcerer’s stone – adik si harry, tumira ng shabu
15. there’s something about mary – may kwan sa ano ni maria
16. employee of the month – ang sipsip
17. resident evil – ang biyenan
18. the grudge – lintik lang ang walang ganti
19. nightmare before christmas – binangungot sa noche buena
20. never been kissed – pangit kasi
21. gone in 60 seconds – 1 round, tulog
22. the fast and the furious – ang bitin, galit
23. too fast, too furious – kapag sobrang bitin, sobrang galit
24. dude, where’s my car – dong, anong level ulit tayo nag-park?
25. beauty and the beast – ang asawa ko at ang nanay nya
26. the lord of the rings – ang alahero
(courtesy of: E I G D O R at filipino.net)
May 3, 2007
Ashanti Lavigne L. Flores
—– anak ng ex-girlfriend turned good friend Jasmine Jodith Lontok and my bestfriend Arnold Lester Flores
Marion Raven V. Molano
—– anak ng ex-good friend turned MORTAL enemy na si Maritoni Velasco at great friend Jordan Molano.
May 3, 2007
last time ay pinabili ako ng boss ko ng “BANABA TEA”. Bago ako pumasok sa office ay dumaan muna ako ng Quiapo to buy that tea… nakabili naman ako, ang PRICE ng isang box ay Php150.00 pero dahil lima naman ang bibilin ko eh natawaran ko na Php 120.00 na lang kahit napansin kong “nakasimangot na ang tindera”. Pumasok ako sa office na proud pa at nakabili nga ako ng “Banaba Tea”. Binayaran ako ng boss ko ng Php 600.00 para sa limang boxes ng “Banaba Tea”. Ipinabalik sakin ng boss ko sa binilhan ko ang tatlong boxes dahil puro naman pala langgam ang mga boxes nito.
That afternoon, nagpasama ang tatlong Koreana sa Binondo to buy that same Banaba Tea. Pumunta na nga kami. Mabilis lang eh nahanap na namin ang bilihan ng Tea, nang tanungin ko kung magkano ang isang box ng “Banaba Tea”…. i was surprised dahil Php 60.00 lang ito, at nang tawaran ko eh pumayag pa na Php 50.00 na lang ang isang box.
IMAGINE THIS: hindi ko pa sinasabi kung ilang boxes ang bibilhin ko pero pumayag na agad na matawaran ito at isa pa CHINESE ang nakausap ko (na malamang na marunong magtagalog) Pero bakit kaya ang kapwa ko PILIPINO ang mas matindi pa magpatong ng TUBO. Dito ko mismo nalaman na “karamihan” pala sa mga pilipino (hindi capitalized ang first letter) Biruin mo ba namang Php 70.00 ang tubo nito, mas mataas pa sa actual prize.
Ang store na binilhan ko ng worth Php 120.00 na Tea ay sa mismong tapat ng overpass nakapuwesto. BEWARE!
(Oo alam ko na walang kwenta ang entry na ito… Bakit? eh akin to diba!)
May 2, 2007
dearest dEe,
may bf po ako mula nung hayskul, mtagal na po kame nang mainlab ako sa isa pang guy… nag-break kami ng bf ko. Saka ko nalaman na may anak na pala siya, nung panahon na may itinatago pala ako sa kanya ay may itinatago rin xa sakin at mas matindi pa. nagkabalikan po ulit kami at nakipaghiwalay ako sa 2nd bf ko. hanggang sa nabuntis po ako, sabe po ng 2nd bf ko ay pananagutan nya ito kahit ndi sa kanya pero mahal ko po ang bf ko at alam ko na mahal niya rin ako. ano po ang gagawin ko ngayong may kinakasama na xa at may anak na sila.
nagmamahal,
black rose
———-(0)———-
dear black rose,
isa ka lamang halimbawa ng ng ENDLESS LOVE, bagamat nagkabuhol-buhol ang relasyon niyo ay kayo pa rin pala sa huli. hayaan mo na lang ang mag-ina nya… kung talagang mahal kaniya at pananagutan naman pala niya ang dinadala mo wala kang problema… wag kang ma-insecure sa mga tao na alam mo namang walang kuwenta. ikaw pa rin ang may hawak ng alas. Ayusin mo ang buhay mo na never minding other people’s business. pakasaya ka magiging ina ka na! gagawa at gagawa ng paraan ang kinakasama ng bf mo na sirain kayo pero wag kang padadala, natural din sa lalaki ang “pumatol” kahit na kaninong babae kaya magiging matatag ka. sa 2nd bf mo naman, dahil sa kanyang sinseridad… wag mo xang isantabi tutal may kabet ang asawa mo kailangan na may kabet ka rin para amanos na kayo.
sincerely yours,
dEe
May 2, 2007
April 30, 2007 – Monday
Okay naman ang work hanggang sa unuwi na nga kame ni Abbie… ang problema nga lang nang makarating kami sa gate ng North Greenhills, saka ko lang napansin na nakalimutan ko ang wallet ko (which means babalik kami!) so bumalik kami sa office pareho. Nakauwi naman kami ng matiwasay pareho, B-day ni Norton kaya nagkita-kita kami nina Madonna, Herson at Jeng. Niyaya na ako at pinaupo ni Tito Homer (tito nila Norton) umiinom na ako nang dumating si Jordan. Badtrip talaga dahil umupo rin xa doon (whick means… aalis ako dahil ayoko na magkasabayan kami) lumipat na lang kame sa Beerhouse at nagbibirit nang matitinding kanta at tumanggap ng masigabong palakpakan. nagkaroon pa kami ng pustahan tatlo (kami lang nina Herson at Jeng dahil malamang na hindi sumama si Madonna dahil kaya nga xa pumunta ay pala kay Norton at hindi para samin) na kung sino man ang UNANG papansin kay Norton ay may babayaran (he he he!) so kailangan naming Dedmahin si Norton F-O-R-E-V-E-R!!! Nagkabanasan pa kami ni D-Jhai nang kausapin niya ako.
May 1, 2007 – Tuesday
LABOR DAY kaya wala kaming pasok sa office, maghapon lang akong walang ginawa kundi maglakad nang maglakad, tumambay, matulog, kumain at manood ng TV. Nagkita pa kami ni D-Jhai sa labas at nakita kami ng ibang tao (Manuel) pero di namin pinansin. Nagpasama rin ako sa paghahanap ng “Noni Juice” sa Binondo ke Romnick, bigo kami, kaya kumain na lang kami sa Stateside Hamburger sa Avenida. Pagkaligo ko eh nagpapasama ako ke D-JHai sa National Bookstore pero marami xang gnagawa kaya si Herson na lang ang isinama ko. Nang magkita kami ni D-Jhai ng gabi eh okay naman ang lahat.
May 2, 2007 – Wednesday
Bago ako pumasok ay pumunta muna ako sa Quiapo para bumili ng Banaba Tea at Banaba Capsules pero Banaba Tea lang ang nabili ko. Nang pumasok ako eh nagulat na lang ako nang wala ng CPU ng PC ko… nalipat na pala kami sa taas lahat.
May 2, 2007
I was feeling unwell just this morning, indi pa din kasi ako nilulubayan ng ubo at sipon, kaya mababa moral ko at ala gaanong drive para magtrabaho, Anyways, ever happened to you when you were down and then it just so happen that someone would make your day brighter, indi naman siguro brighter… uhmn.. bright lang siguro.
OO nga pala, may audition na daw ang 3nd season ng PBB, sa October daw gaganapin. Oh yeah! Wakanangyan! Sasali ako!!! Ha ha ha!!! Pakapalan na ituh! Nyahaha…pero sana wag pagbasehan ang looks sa pagpili, Pinoy din naman ako eh.
On da ader finger (hand), naisip ko lang naman, eh di ba ang PBB na yan nagkaroon ng Celebrity Edition, tas nasundan ng Teen Edition? Naisip ko lang na, ano kaya mangyayari kung gawan naman nila ng Senior Citizen Edition he he he, ansaya siguro nyan noh? Makikita mo sa audition ang sandamakmak na lolo at lola na nakapila wahahaha. Imagine mo na lang may magkakainlaban na 85 yrs old na lolo at 80 yrs old na lola sa loob ng PBB haus (waw! intriga! showbiz!), tapos meron ding mala-SAM na nagpapatugtog ng ukulele, Ayos! Patok! Kakanta din siya ng “ONLEH YOU!”, tatalunin nyang tiyak si SAM dahil galing sa hukay ang boses nun tiyak! Six feet below the ground wahahaha (sama ko talaga).
Tapos may mag-aaway at magtatampuhan, malamang sandamukal na violation ang mangyayari tulad ng:
Big Brother : Lola, di po ba sinabi ko sa inyong bawal umihi sa bed?
Lola : Sori Kuya, akala ko kasi nasa CR ako. (tek nawt.. KUYA pa din tawag nya)
Big Brother : Lolo, pumasok ka sa confession room.
Lolo : Pede mamaya na muna? Nirarayuma pa ako eh.
Big Brother : Lolo, di ba sabi ko magpahinga kayo isang oras bago matulog?
Lolo : Ganun ba? Nagkaroon kasi kami ng walk-marathon ni Lola kanina.. alam mo nah he he he (kilig)
Big Brother : Eh, dapat po nagpahid kayo ng pang-rayuma. Yung kulay green na binigay ko sa inyo.
Lolo : Ah yun ba? Akala ko shampoo.. kaya pala ganun ang amoy.
Big Brother : I’m sorry lola, pero you are FORCE EVICTED! maaari ka nang magpaalam sa iyong mga kasama.
Lola : Mukha mo! (matigas ang ulo ni lola ha ha ha)
May 2, 2007
“Eto ba ang mundong pinangarap mo?”
nanggaling ako sa Immigration Office kanina sa may Intramuros, Manila. Kami lang 2 ng boss kong Koreano. Adventure pa nga kasi di ko talaga alam kung san banda ang Immigration… tapos niloloko pa niya ako na hindi rin daw niya alam, kala ko tuloy maliligaw na kami, but if ever na hindi nga talaga namin alam pareho kung saan ang Immigration, gagamitin ko na ang teknik na alam kong magdadala sa amin sa patutunguhan…. ang PAGTATANONG! tumagal ang biyahe namin dahil medyo traffic na rin talaga sa daan nang mga oras na iyon. Nadatnan namin ang Immigration na punong-puno ng mga tao, iba-iba ang uri at kulay nila… May mga amerikano, koreano, hapon, german, chinese at ang walang kamatayang mga pinoy… puno rin ng mga fixers (hehehe! kelan pa ba nawalan ng ganyan sa Pinas?) hindi pa rin talaga maayos ang sistema ng mga Pinoy, kalat-kalat ang mga tao, walang diretsong pila, sa isang window (lalo na sa Window 10) tatlong sanga ang pila (san ka pa?)
umuwi kami na dala ang mga resibo ng passport ng tatlong Koreana (pucha resibo lang?) ang pangit talaga ng sistema, biruin mo ba namang magtatagal ka na nga sa loob ng immigration eh tatlong beses ka pa palang magbabalik-balik (talaga nga naman!) at siyempre di makukumpleto eto kung hindi ko ilalagay na apat na KOreana ang kukunan namin ng passport pero 3 lang ang nakuhanan namin… di namin malaman kung san napunta ang isa pang resibo para sa isa pang natitirang Koreana. Nampuchang sistema ng mga Pinoy yan! (oi! trip ko lang talagang tiradurin ang sistema ng Pinoy ngayon…BAKIT??? la lang, ang init kasi eh)
- – - – - – - – - -
Kagabi, habang papauwi kami ng aking kaibigang ka-officemate na Chinese Citizen na si Ki-An (di tunay na pangalan, pero kung kilala mo ko, malamang kilala mo xa!) Wala kaming magawa dahil puno ang mga bus ng G-Liner at RRCG na tanging maganda-gandang masasakyan pauwi namin. Pucha nakatayo na ang mga pasahero sa sobrang puno ng mga nagdaraang airconditioned busses. At ang nakakatawa pa or let’s say nakakaasar tingnan pa eh, karamihan sa mga nakatayo eh mga babae at matatandang babae. Langhiyang mga kalalakihang PINOY yan! la man lang ka-gentle-gentle. Ganyan na ba talaga ang pag-uugali ng mga PINOY ngayon??? Ilang bus na ang dumaan sa harapan namin pero di pa rin kami sumasakay at ganun pa rin ang nakikita naming kalagayan ng mga pasahero… hindi naman ako PRO-GIRLS or PRO-MATURED pero alam ko kasi bilang isa sa mga Pilipinong sumasakay ng bus araw-araw ang pakiramdam ng nakatayong pasahero, knowing na MALE ako. Ang HIRAP kayang tumayo, lalo na pag puno at may lalabas na pasahero mula sa likuran mo… at siyempre lalo na kapag maliit kang nilalang, abot ko naman ang hawakang bakal, pero eh paano naman ang mga hindi nakakaabot nito??? lalo na ang mga babae o ang mga matatanda na may osteoporosis??
Kapag nasa loob ka na ng bus, at puno na ito… mapapansin mo na kapag may pumasok na babae o matandang pasahero eh nagbabago ang timpla at uri ng “pagkalalaki” ng mga boys. Nariyang magmasid sa bintana na para bang aalis na siya ng Pinas, at mamimiss niya ang Maduming Kalye, minsan pa nga… nakasilip ang lalaki sa bintana… habang natatabingan naman ito ng kurtina, eh ano ang inihaharap niya doon? Binbilang niya ba kung ilang squares meron ang design nito? May mapapansin ka ring mga ilang kalalakihan na dilat na dilat pero pag me sumakay na matanda at babae eh biglang pipikit. TULOG agad!!! Wow! Iba-iba ang eksena ng mga kalalakihang makakapal ang pagmumukha at apog, mayrong nagtetetex kahit la namang load, merong naglalaro ng snake o anupang games sa cellfone nila, merong nagbabasa kunwari ng libro, diyaryo o vandalism sa mga upuan… pero ang pinakamalupit ay ang mga lalaking asal bakla, DEDMA! Mukhang mas matataray pa sa mga babae kung titingnan mo, ni hindi ka papansinin, basta nakaupo lang… Mahirap talagang nakatayo sa bus, lalo na kung ang katabi mo eh pinagka-taas-taas pa ang kamay habang umaalingasaw naman ang PUTOK niya. at siyempre ENJOY ang mga maniac sa pagkiskis ng mga B**** nila sa mga babae… at hindi rin xempre mawawala diyan ang pag-tsanzing ng mga PAMHINTANG durog sa natitipuhang lalake. Hay naku… Saludo ako talaga sa mga Pilipino! Mabuhay tayong lahat!
ETO NA TALAGA!
Actually hindi tungkol diyan ang BLOG na ito… tungkol ito sa kung paano namin na-spend ang Isang oras namin na paghihintay ng bus ni Ki-An (hindi pa rin tunay na pangalan) Sa paghihintay namin, nagbabakasakali na lang kami na may dumaang Butas na Bus (as in butas-butas) yun bang mga Ordinary Fare Busses na Open ang Bintana at nakaririmarim ang dumi sa loob nito… eto na lang kasi ang pag-asa namin para makauwi na nga, dahil kung maghihintay kami na may dumaang Aircon Bus na may upuan pa eh aabutin kami ng madaling-araw (although hindi totoong madaling araw dahil hanggang 10pm lang ang bus) Siyempre dahil wala kaming magawa, nagpicture-taking na lang kami sa kalye, sa ilalim ng karatulang “Please Use Overpass” na makikita sa Madison Square sa San Juan. Tuwang-tuwa kami sa katarantaduhang ginagawa namin… sa HULI wala namang magandang kuha hanggang sa dumating na ang bus, kung saan ay umupo kami sa pinakadulo at may maarteng bakla na tadtad ng pimples ang mukha na pilit itinago ng Johnson’s Baby Powder…
May 2, 2007
“Kahit sandakot na lupa ay hindi kita lilimusan! BAKIT??? dahil ikaw mismo, walang kuwentang nilalang sa mundo!”
Dati-rati, napakagaling gumawa ng mga walang kakwenta-kwentang bagay… pero ngayon! La na! ewan ko nga ba kung bakit tinatamad na ako ngayon na sumulat or magtype ng kung anik-anik lang! So ano pa nga ba ang aasahan niyo sa akin ngayon… kundi isang walang kasense-sense na blog entry… judge niyo na lang kung wala nga ba talagang kuwentang basahin!
Kapag marami akong ginagawa sa office, Stress na stress ako, un bang tipong buryong na buryong ka na… lalo na kung mainit pa ang panahon at walang nabubukas ng aircon. Sa office kasi namin, pakiramdaman kung sino ang maglalakas-loob na magbukas ng aircon o magpaalam sa boss namin. Init-init at nanlalagkit na kami sa sobrang init ng panahon pero dedma lang, although inaabangan lang naman ng isa’t-isa na tumayo or magsalita ang ISA, begging na i-on na ang aircon (muntik pang “i-OPEN” ang natype ko) So, un na nga! One time nga tumayo ang boss ko at sinabi… “Don’t You FEEL HOT?” na sabay-sabay kaming nagtawanan… naging HEAVEN tuloy ang mala-impyernong kuwarto. Hindi pa ba HOT yung feeling namin kung tagaktak na ng pawis at pinag-aagawan na ang electric fan o di kaya naman ay walang sawa na sa pagpunas ng pawis. Korean kasi ang boss ko pero okay din dahil nakakaintindi na siya ngayon ng simple TAGALOGS. Nung nauso ang Pinoy Big Brother Season 1, nag-iistay pa ako sa bahay-office namin sa New Manila. Nanonood siya kasama namin. Bigla ba namang sumayaw, sabay kanta ng “Konoy, ako Konoy… Ipakita sa mundo!” to the tune of Pinoy Ako by Orange and Lemons (he he he!) Super tawa talaga kami… bwa ha ha ha ha! Anyway ung tungkol ulit sa aircon… okay na! Sinabihan na kami ni Boss na whenever na Feeling HOT and STICKY na kame e wag daw mahihiyang buksan ang aircon. Solb na ang matagal na init ng panahon.
Matagal na ako sa kumpanya ng boss kong Koreano, mula pa sa pinakaunang niyang business sa Filipinas, nagsimula ako bilang Warehouseman sa Fashion Accessories business niya, sandamakmak na kahon ng iba’t-ibang “KOREAN” and “MADE IN CHINA” accessories na pinapalitan na lang namin ng Made in KOREA, para tawaging Korean Fashion Accessories na. Ang iba naman ay mga Gold ang kulay pero ginagawa naming “SILVER” sa pamamagitan ng walang katapusang pagtutubog. Mula First Floor hanggang sa Fifth Floor (rooftop) eh puno ng Accessories. I can still remember pa nga one night e bigla na lang umulan ng pagkalakas-lakas… hangos naman kami ni Boss paakyat sa rooftop (to save the accessories… at baka mabasa at kalawangin) Habang inaayos namin ang tolda na tanging nagtatakip sa aming Precious Accessories ay nagsalita siya… “Why did it RAIN, PLEASE STOP! PLEASE STOP! I don’t like the RAIN” na pagkalungkot-lungkot ng mukha niya. Nang matapos naming ayusin ang toldan… tumila naman ang ulan.
One time ay nagpaprint siya… si kasi maiprint ng Secretary na si Norls at Accountant na si Ate Rax kaya ako na ang nagprisinta, kasalukuyan pa akong nagbibilang ng Order na Accessories ng isa sa mga Sales Agent namin. Samakatuwid, nai-print ko in seconds… magmula non ako na daw ang “Personal Secretary” niya, ndi na nga ako nagbuhat noon ng accessories… Nahati na talaga ang araw ko sa pagiging Stock Controller at pagiging Personal Secretary. Nang magkaroon siya ng Lending Business, at nagkaloko-loko ang pagbabayad ng mga taong me utang at lumayas ang aming Accountant… aheeemmm!!! ako ang ipinalit (he he he!) buti na lang at magaling ako sa Microsoft Excel at kabisado ko na rin ang pasikut-sikot sa Lending Program namin, dahil na rin siguro sa madalas eh tumatambay ako sa tabi ng Accountant namin na si Ate Rax at pinanonood ko ang mga pinaggagagawa niya. Tumagal pa nang tumagal at nagpalipat-lipat na nga kami ng Office. From Retiro-New Manila… unti-unti na ngang naubos ang mga empleyado ng Fashion Accessories at Lending. Hindi na rin kami nakapaningil pa ng TODO… na-PENDING ang mga kredito ng mga lecheng mangungutang. Hanggang sa naging English Tutorial na nga ang business ni Boss… Join pa rin ako, iba na ang TALENTED eh (ha ha ha Joke lang!) Ako naman ang naatasang gumawa ng Company Site… he he he! xempre with matching picture-taking pa un! Lahat ata ng anggulo ng Office eh nakunan ko… pero ang ipinost sa site ay ang picture ng kabilang bahay. Hindi ako marunong gumawa ng website kaya it took a lot of time bago natapos ang site… sa huli ay nag-hire pa rin ng Website Designer at naging tagagawa na lang at tagahanap ako ng contents ng site.. hanggang ngayon eto ang ginagawa ko, kabilang na rin ako sa “kagalang-galang” na Project Team. Hindi lang naman ang contents ng site ang ginagawa ko maghapon, nariyan na ang pageedit ko ng pito kong friendster accounts, apat na blogs, paggawa ng wallpaper ng fone ko, pagda-download ng music at videos at ang panonood ng porn (he he he!)
May 2, 2007
mula sa “ang aking planeta”
“Hindi mo makikita ang hinahanap mo kung tutunganga ka lang sa isang tabi at maghihintay ng bagay na hindi naman darating sa buhay mo!”
KALASINGAN
Sa tuwing badtrip ako o walang magawa, isang bagay lang ang pumapasok sa utak ko. Pumunta sa pinakamalapit na Videoke Bar at uminom. nagtataka rin naman ako sa sarili ko kung bakit nakasanayan ko na na pang-alis asar ang Redhorse at pampalubag-loob ang pagbirit sa Bar. Nakakatawa talaga pero yun ako. Natikman ko na ang pinaka-pambaragang inumin. GIN+Pomelo, Orange, Grapes, Pineapple, Calamansi, Guyabano at Mango. Para sakin kasi… ito ang pinakamura at pinakamabilis pang makalasing sakin. Todo kapal ng mukha ko kapag nakakainom ako, kinabukasan matinding sakit ng ulo ang nararamdaman ko. Pinakapaborito ko sa laht ang Redhorse, malakas din kasi sumipa. dalawang bote lang Solve na ako at pwede nang matulog. Tanduay at Emperador ang pinakaayaw ko… Ewan ko nga ba kung bakit, dati-rati naman ito ang iniinom ko na hinahaluan ng Redhorse at Pop Cola. Ito lang ata talaga kasi ang nakakapagpa-TISOY sakin (he he he!) Sa tapang nito, namumula ang buo kong katawan at siyempre pantal-pantal at namamanhid.
Maraming mga magagandang memory sa akin ang inuman. Bata pa lang kasi ako ay natuto na ako uminom, nakikipagsabayan na ako sa mga binata sa amin samantalang onse anyos lang naman ako. Nagsimula akong uminom ng san Miguel Beer, isa lang muna, den dalawa, den tatlo… gabi-gabi ay dumadagdag ng isa gusto ko kasing malaman kung hanggang sa ilang bote talaga ang kaya ko. Sa lahat ng inumin ay San Mig Light ang pinakaayaw ko… Pano ba naman kasi, di naman nakakalasing, mababadtrip lang ako pagkatapos. E pano ba naman… kaya ka nga umiinom ay para mahilo-hilo, makalimot, mamanhid at kumapal ang mukha… hindi naman ako umiinom para matikman lang ang Beer o Alak! Ano ka HILO? ampakla kaya nito, di naman ako adik sa toma na kinakailangang matikman ang alak. Pinipilit ko lang talaga kahit napakapait nito at masuka-suka na ako. Para sa huli, makapal na talaga ang mukha ko at manhid na ang buo kong pagkatao.
Matapos ang inuman, makikipagkuwentuhan muna ako sa mga katropa ko at kabarkada, gagawa ng mga bagay na siguradong aantukin ako gaya ng paglalaro ng Skyforce sa celphone o di kaya naman ay pag-iisip ng mga imposibleng bagay gaya ng biglaang pagyaman o ng isang kritikal na lovestory. Hanggang sa dalawin na ako ng antok. Pagkagising ko sa umaga, ang unang kong ginagawa ay bumaba ng bahay at bumili ng Malaking RC Cola o Pop Cola, saka ko ito tutunggain, hindi ko tatantanan hanggang sa maubos ito. Pampawala kasi ng hang-over at lasing ang matamis na inumin gaya nito… para sa akin!
April 30, 2007
(mula sa “ang aking planeta”)
Kababata at kalaro ko si Arnold alyas Not-Not mula pa noong batang-bata pa kami. Maraming taon kaming magkasama… sa amin makikita ang pagkakaibigan na “pinanday” na talaga ng panahon. Minahal namin ang isa’t-isa na higit pa sa kapatid. Naranasan namin ng sabay ang pagbibinata, kung saan ay nakilala nmin ng lubusan ang isa’t-isa. Maraming mga nangyari sa buhay namin na lalong “nagpatindi’ sa samahan namin. Nagkahiwalay kami dahil pinauwi siya ng magulang niya sa Bulakan, dahil nga nagpa-drop kami pareho sa eskuwela. Hindi pa rin kami nakalimot, madalas ay dinadalaw namin ang isa’t-isa. Minsan ako ang pumupunta sa Bulacan, kadalasan siya ang umuuwi ng Maynila para sakin. Ako ang unang taong hahanapin niya pagdating pa lang niya. Palagi kaming naglalaro sa kompyuteran sa may Recto. Sa lahat ng laro namin ay kami palagi ang magkakampi… if ever na hindi pumayag ang iba, malamang kampi pa rin kami kaya nawawalan na lang ng kuwenta yung laro dahil nagkakaroon ng bentahan. Tuwing birthday ko ay nireregaluhan niya ako kahit di ko naman siya nireregaluhan pag birthday niya. Ewan ko pero sa sobrang saya namin magkasama ay talagang naging attached na ako sa kanya. Nagbago na lang ang lahat ng maging girlfriend niya si Jasmine na ex ko. Nagkaroon kami ng “matinding” di-pagkakaunawaan. Sirang-sira ang pinagsamahan namin. Sa totoo lang sinisi ko si Jasmine sa Nangyari, pero dahil sa mga ipinapakita ni Arnold, natuto akong makalimot sa kanya…. Na-BADTRIP na ako sa kanya. Tinanggap ko na lang na la na talagang pag-asang maging maayos pa ang samahan namin. Humanap na lang tuloy ako ng bagong bestfriend. Ipinakita ko sa kanya na hindi siya kawalan… sa totoo lang, napakalaki niyang KAWALAN, pero hindi pwedeng umikot lang ang mundo ko sa iisang tao at iisang kaibigan, Bilyon ang tao sa mundo, isa lang siya sa mga taong ito. Malamang na makahanap ako nang mas matindi pang kaibigan. Tuluyan ko siyang nakalimutan, naging masaya naman ako sa mga naging bago kong kaibigan at lalo na sa bago kong bestfriend.
Bago pa man siya magkaanak ay nagkabati kami ni Arnold, ng dati kong bestfriend… Pero naiilang na siya sa akin at naiilang na rin ako sa kanya. Wala na yung dating saya kapag magkasama kami. hindi na naibalik pa ang dati naming samahan. As in totally wala na! Sa totoo lang hindi ko na rin gusto na makasama pa siya. Napagod na rin siguro ako at nagsawa. Nahirapan akong kalimutan noon na magkaibigan kami, pero ngayong nakalimutan ko na siya na kaibigan o bestfriend ko nga siya… hindi ko na kayang ibalik pa ang damdamin naming magkaibigan o magkapatid. Naramdaman at naranasan ko kasi sa piling ng iba ang kaligayahan na akala ko eh sa kanya ko lang mararanasan. Wala na talaga… hindi na pwedeng maging tulad pa rin kami ng dati.
Ngayon, dalawa na ang anak niya… Kung minsan ay nagkakasalubong pa rin kami at nagbabatian kapag nagkikita. Simpleng “Uy musta?”, “Kelan ka pa?”, “Pucha, tagal natin di nagkita ah!” tapos susundan na kaagad ng.. “sige me pupuntahan pako”, “una nako sayo.” at “next time inuman ha!” saka maghihiwalay na kaagad ng landas. Sa totoo lang dati, pinanghinayangan ko ng husto ang samahan namin na pinanday na talaga ng panahon… pero sumabay na lang ako sa pag-agos at nagpatangay sa mga bugso nito. Hindi ako gago, manhid, bulag, bingi… kung ayaw sakin ng tao, madali yan. Oo nga at siya ang pinaka “OKAY” na kaibigan na nakilala ko. Siya na talaga ang DABEST! pero panahon na para maghiwalay kami ng landas. Tapos na ang mahabang usapan, panahon na para tuldukan ang lahat. Kung mababasa man ito ng bestfriend ko! Tol! Salamat sa lahat! Sorry sa mga nagawa kong kasalanan sa iyo… Mapatawad mo man ako o hindi, Sira na ang pagkakaibigang ito, ang minsang nalamatan na ay hindi na kailanman puwedeng ayusin pa… naroroon na ang LAMAT! hindi ito vandalism lang na mabubura. basta salamat sa lahat-lahat… Sorry nga pala dahil hindi ko na maibalik ang dating AKO! Binago mo na kasi ang buo kong pagkatao, Hindi na ko maibabalik pa sa dati.
Pero sa totoo lang, hindi man siya ang bestfriend ko sa ngayon, mananatiling BESTFRIEND pa rin siya para sakin… gets mo ba? I mean hindi na kami mag-bestfriends pero siya lang ang DABEST na kaibigan na nakilala ko…. Tandaan mo to Tol! Ikaw lang ang DABEST!!!
April 30, 2007
Nuong elementary ako, sa Padre Mariano Gomez Elementary School, naranasan ko ang napakaraming bagay na “malamang” na hindi ko malilimutan. Let me tell you about some of my teachers:
Ms. Gina I. Gula:
— She’s an angel… ang napakabait kong teacher noong Grade 1 ako. Namimigay siya everyday ng candy sa buong class. Class adviser ko nga pala xa sa Grade 1. And namimigay rin xa ng gift like “face towel” weekly… di ko alam kung bakit… siguro dahil marurusing kami after PE Class… which is hindi ko matandaan kung may PE ba kami nung Grade 1. But still Mam Gula is the kindest one for me.
Ms. Bituen Magno Pulido:
— The perfectionist, siya ang Master teacher nang buong Grade 3 Level. She is a good teacher she knows about everything. I MEAN IT! EVERYTHING. She taught us about singing, drawing, dancing and reciting. I can still remember the song: Oh who is so merry, so merry Hi Ho! as the light-hearted fairy Hi Ho Hi Ho… Even seals seals seals, as the light of his wings and I wanna be merry Hi Ho! (yan lang lam kong lyrics with matching choreography yan) Pero masaya rin naman talaga kami sa class nya. I will never forget Grade Three dahil un ang time na jumebs ako sa classroom at nagkalat sa CR, kung saan ay pinagtinginan ako ng ilan pang usyuserong Grade Three na pumapasok sa CR… “uy yung bata tumae, nagkalat sa floor!” ang sabi ng isa sabay silip sa cubicle ko. Enough with that! Basta ang alam ko… itinapon ko ang brief ko sa likod ng school which is near the Comfort Room (teka teka teka… I’m talking about teachers here… not my personal humiliations!!!)
Ms. Josefina David:
— the terror, siya yungteacher ko na kapag may nagawang kasalanan ang isa man sa kanyang mga students… never blame anyone, cause whatever it takes… paiikutin niya kayo ng 10 beses sa buong school. Siya rin ang nakapaghagis ng ilang libong notebooks sa likod ng school, na dapat ay pulutin mo na lang after class… magdasal ka lang na huwag umulan… “si Ms. David teacher niyo no!” yan ang isasalubong sayo ng mga janitor at iba pang teacher habang umiikot kayo sa buong Gomez (school). Of course they know, they have been there all along at kilala na nila kung anong klaseng teacher si Ms. David. TERROR!!!
Bago magtapos ang school-year, nag blow out si Ms. David… di ko matandaan kung anu-ano basta, merong hotdog on stick. Saka niya ipinaliwanag samin na ang pagiging strict niya samin ay dahil gusto niyang matuto kami ng todo-todo. Thanks sa kanya, at least natuto kami ng todo-todo.
Ms. Rita Ravensky Mejia:
— Terror teacher pero nasa lugar… matututo ka sa kanya malamang… dahil as you can see. Meron kaming “Kaban ng Kabatiran” which is mga index cards na nilagyan ng kung anu-anong tanong tungkol sa Hekasi at may sagot sa likod. Isa ang magtatanong at tatawagin ang sasagot, then siya naman ang magtatanong. Hanggang matapos ang 15 minutes. Then pasusulatin ka ng sandamakmak na notes… kaya nga 2 notebooks na pinagcombine ang notebook namin sa HEKASI. Nakakatakot din siya.
Mr. Lorenzo Chicote:
— mabait siya, pero may favoritism… one time nang pumasok kami ng maaga we saw some of the other students (boys) na hindi namin classmates na nakakandong ang isa sa kanya at ang ilan ay nakapalibot habang masaya silang nag-uusap… not minding us of course. “hindi ako bakla!” yan ang bukambibig niya… anyway thanks na rin dahil pinagraduate niya ako even though 2 months before the graduation ay absent ako (har har har) Pinuntahan niya pa ako sa bahay namin just to get the books na pinahiram niya sakin, hindi ko siya inentertain… bagkus ay dumaan ako sa bubungan at tinakasan ko siya… BAD IDEA! nakita niya ako. Kaya nang moment na kukunin ko na ang card ko with my mom… sandamakmak na soplak ang inabot ko. Matagal bago niya ibinigay ang card ko. and the thing na hanggang ngayon ay hindi ko malilimutang sinabi niya ng paulit-ulit: “Si Muli, napakasinungaling ng batang yan!”.
Mr. Ferancullo:
— nakakatawa tong teacher ko na ito. Napaga-tarat nito… pero super nakakatawa… para siyang CLOWN. One time nga na pinapunta kami ni Mr. Chicote to help na yusin ang mga plants sa school, nakita namin siya na naka-pajama and with matching cap na patulis na may malambot na bilog sa dulo. And his famous words: “Ikaw ay isa’t kalahating TANGA!”. Kapag wala kang assignment automatic na kinakailangan mong pumunta sa dulong seat at doon na abutin ng katapusan ng school year.
sila lang ang mga teachers na hindi ko makakalimutan dahil sa mga iniwan nilang mga marka sa isipan ko. sila lang kasi ang mga teacher na kinapulutan ko ng aral. salamat sa kanila at least eto ako ngayon… la lang.
April 30, 2007
(mula sa “ang aking planeta”)
tanghali na akong nagising kaya naman hindi ko na nagawa pang basahin ang English Book na dinala ko para sa paggawa ng Curriculum. Hindi naging maganda ang paggawa ko nito (feeling ko) dahil maxadong kaunti pa lang ang nagagawa ko. Anyweiz, wala si Abbie nang dumating ako so sa tingin ko ay talagang kinakailangan na mag-undertime kapag Valentines Day. Sa sobrang kabisihan ay nakakalimutan ko na ring magsulat.
nang pumasok ako kanina ay may nakatabi akong matandang babae sa bus… kasalukuyan akong nagbabasa ng libro na dala ko (English For Everyday Life) baka kasi medyo mag-improve ang utak ko. Nang dumating ang konduktor, tinanong niya kung magkano ang pasahe paputang Greenhills. “Disisiyete po!” ang wika naman ng konduktor. “walangyang konduktor ng G-Liner yan… pareho ang presyo ng aircon sa ordinary” ang sabi ng matanda… masyadong naging matagal ang pageesplika niya ng damdamin niya ukol sa konduktor nang nakaalis nang Ordinary bus ng G-liner. Kasalukuyan kasi kaming nasa bus ng RRCG. Naging magalang naman ang mga kasagutan ng konduktor. Nabawasan pa ng ilang piso ang pasahe ng matanda dahil sa sinabi niyang Senior Citizen nga siya. Tumakbo ang bus hanggang sa kung saan. Saka naman may pumasok na nagtitinda ng kasoy. Bumili ang ale, “dagdagan mo naman, Senior Citizen ako eh!” ang wika ng matandang babae… na sinunod naman ng nagtitinda ng kasoy. “Iho, kain tayo.” ang wika nang matanda na saka ko lamang napansin na sa akin pala siya nakatingin. “Sige ho. Salamat na lang po!” ang magalang kong nasabi. “Teacher ka ba?” ang wika niya sa akin. “Hindi po, gumagawa po kasi kami ng curriculum sa office namin para sa mga estudyante” ang magalang na sagot ko… na nagsimula ng isang mahabang diskusyon ng pagkukuwento niya ng kaniyang talambuhay mula nang panahon pa ng hapon kung saan ay itinago siya ng kaniyang ama, hanggang sa makapasa ang anak niyang lalaki sa abogasya. Masarap kausap si Lola, sinabi niya sakin na sa sobrang pagkakaiba ng henerasyon noon sa henerasyon ngayon… malamang na dumating ang araw ay mag-astang robot na ang ilan.
naging mahaba ang kuwentuhan namin. nahinto lamang ito nang lumiko na ang bus patungong Madison (kung saan ako bababa). “sige po Lola, dito na po ako.” ang magalang kong wika. “Mag-ingat ka iho, maraming holdaper at msasamang loob ang naglipana ngayon sa maynila, heto ang kasoy baunin mo at baka gutumin ka sa daan.” ang mabait niyang sinabi, alam ko na hindi siya papayag na hindi ko tanggapin ang alok niya kaya nagpasalamat na lamang ako. Suot ko pa naman ang puting polo na binili ko sa greenhills, kaya mukha akong pulitiko.
sa paglalakad ko tuloy ay naalala ko ang mga lola kong yumao… ganun din kaya sila kung nabubuhay pa sila, kabilang kaya sila sa mga matatanda na naglipana sa maynila, nagtutungo kung saan-saan, nakikipag-away sa mga konduktor, sa mga jeepney drivers at sa ilan pa na hindi nag hohonor ng pagiging senior citizen nila… kasama rin kaya sila sa mga matatandang babae na hinahamak at galit na galit sa mga pulitiko lalo na sa presidente ng pilipinas? hanggang tanong na lang diba?
April 30, 2007
“And I know it makes no sense cuz you walked out the door
And I’m stronger then this (enough is enough) No more walkin round
With my head down I’m so over being blue Cryin over you…”
there are some good reasons why people fall in love… i just don’t know how to say it directly to whom i want to tell it to. But since i am here waiting for “it” to come true… i may say that love is the most unforgivable sin a person could have done to himself… especially to me.
first of all, i would like to introduce myself as a person with a lot of regrets in life… and so i say. Everybody needs to have their own LIFE. Everybody wants to be better and more intellectual in facing the real world. I may not believe it, for something had just happened to me just a few days ago. Is it just a game? … I may not find any simple reason about what really life means to me… but now i would say that life is not life at all as long as you live it with pain and sorrow… CAN I GET A BETTER LIFE?
minsan kinakailangan mo munang maghanap ng kasagutan sa lahat ng mga katanungan mo bago mo sisihin ang ibang tao o ang sarili mo. malay mo ba naman kung ang dapat mo palang sisihin ay ang sarili mo habang busy ka na sinisisi ang ibang tao sa mga nangyari sa buhay mo. malay mo kailangan palang ang ibang tao ang sisihin mo habang nagmumukmok ka sa isang tabi at naglulunod sa alak at nagpapakabangag sa yosi dahil sinisisi mo ang sarili mo at ang tanging pangarap mo sa mga sandaling iyon ay mamatay na lang bigla… as in BIGLA, yun bang bigla ka na lang babagsak at wala nang buhay… or bigla na lang hihinto sa pagtibok ang puso mo.
pero napakaraming mga pangyayari sa buhay ang saka pa lamang nabibigyan ng kasagutan makalipas ang ilang panahon ng kalungkutan. kaya ngayon… ang gusto ko lang ay kalimutan ang anumang nangyaring masama at hindi maganda sa akin noon. siyempre mas masarap pa ring mamuhay ng normal. pero sa isang banda, mahirap intindihin ang tadhana mo sa buhay mo… san ka ba talaga pupunta? ano ba talaga ang mangyayari sa kinabukasan mo, kelan ka ba talaga mamamatay… makakatapos ka ba ng pag-aaral? makakapunta ka ba sa ibang bayan? ilang taon ka ba makakapag-asawa… at ilan pang mga katanungan na pinipilit mong hanapan ng kasagutan sa paglalakbay mo sa masikip na landas ng buhay. minsan hindi pera ang nagpapasikip, kundi ang mga tao mismo na nakadawit sa buhay mo. dahil ang buhay ay isang napakahabang paglalakbay… maraming beses kang madadapa at masusugatan, mapuputikan, mauulanan, maaarawan, mahahabol ng aso, magugulpi, pero sa huli mararating mo rin ang kabilang ibayo, kung saan makikita sa kalangitan ang papasikat na araw, ang nagliliparang langay-langayan, ang makulay na bahaghari na kaysarap pagmasdan… ang luntiang kapaligiran, ang tunay na kulay ng buhay.
sa ngayon, i just want to say bye for now… for i may take this special oppurtunity to say thank you sa lahat ng mga taong naging parte ng buhay ko, naging maganda man ang akting niyo sa pelikula natin o hindi… basta para sakin ako pa rin superstar ng pelikulang ito na pinamagatang…
“Sa Isang Sulok”
April 30, 2007
“wag kang maghintay sa wala!”
ako nga pala si Dilan… ang tunay kong pangalan ay Roldan (ambaho no!) ewan ko nga ba kung bakit sa dinami-rami ng pangalan sa mundo na nagsisimula sa letter “R” (un kasi ang first letter naming magkakapatid) eh ang nakaririmarim na Roldan pa ang napunta saken… pangako ko nga sa sarili ko na oras na yumaman ako o magkaroon ng sapat na pera, papapalitan ko ang pangalan ko… at ang ilang pagpipilian ko ay Rodrigo, Ramon, Rogelio, Ramoncito, Rudito at Ruben (teka yan yata ang pinakaayaw ko ah!) Joke lang yun ang mga gusto ko talagang mga pangalan eh Raymond, Rayjan, Ron Gerald, Rain, Red at marami pang iba… although alam ko na malamang na hindi na ako mahanap ng mga kaibigan ko na magtatangkang hanapin ako sa pangalang Roldan.
magbebente-dos na ako sa July 2007, pero sabe nila mukha daw akong 27 (he he he!) Samantalang pag ako naman ang tumitingin sa sarili ko, pakiramdam ko eh 18 lang ako o 17. Tingting ako noong bata pa ako pero nang lumaki na ako ang sabi nila eh baboy na daw ako (wahhhhh!) pero pag tumitingin ako sa salamin, slight lang naman at mejo chubby lang naman ako… pero kailangan na baguhin ang sinasabi nila, eto nga at sinisimulan ko nang mag Tae-Bo para mabigla silang lahat.
Noong nasa elementary ako eh napakatahimik ko sabe ng mga kaklase at teachers ko, xempre natatakot ako sa mga teacher ko. Pero nang mag-high school ako eh SIKAT (hek hek hek!) di dahil sa maingay na ako o madaldal kundi dahil ako na ang paborito ng mga teacher ko… tanong mo pa kung bakit? xempre Ismarte at Bibo na! Hindi naman sa pagmamayabang… Sa tuwing recitation, theme writing, at tests eh ako ang SIKAT. Minsan nga eh hindi na ako pinag-eexam ng teacher ko kasabay ng mga kaklase ko, nageexam na ako sa loob mismo ng faculty room (pero di ako sipsip). Ganun ako mag-aral… malufet, pero pag nasimulan ko na magloko, naku asahan mong lalagpak ako! Sa ngayon high school pa lang ang natapos ko pero marami na akong nalalaman na malamang na mai-apply ko kapag nag-aral ako ng kolehiyo. Binabalak ko nga ngayon mag-aral eh pero gaya ng problema ko noon… di ko alam ang talagang gusto kong kurso. Pero pramiz, mag-aaral ako.
Simple lang akong tao, may simpleng pangarap sa buhay gaya ng maraming kabataan. Bagamat medyo mabagal ang pag-abot ko sa mga pangarap ko, ipinapangako ko at alam ko na darating ang panahon eh maaabot ko ang mga ito.
April 30, 2007
dearest dEe,
itatanong ko lang po sana kung normal po ba sa isang babaeng katorse-anyos na makipag-sex kaagad sa mga lalaki, 14 pa lang po ako ay sobrang hilig ko na po sa sex.
nagmamahal,
cute gurl
———-(0)———-
dear cute gurl,
sa panahon ngayon, uso na sa mga kabataan ang maagang namumulat sa kamunduhan. bibihira na ngayon ang pa-maria clara. kadalasan nga eh nabubuntis kaagad ang mga ito. normal na yan sa panahon ngayon, wala kang magagawa kung atakihin ka ng init ng katawan sa kahit na anong oras… mahirap yan pigilan (he he he!)
sincerely yours,
dEe
April 30, 2007
dearest dEe,
lalaki po ako, may asawa, may anak at malapit na ring manganak pa ang aking asawa… nagtataka lang po ako kung bakit nakikipagkita pa rin ako sa dati kong jowa na bakla at may nangyayari pa rin sa amin at isa pa ay galit sa kanya ang aking asawa at buong pamilya?
nagmamahal,
confused boy
———-(0)———-
dear confused boy,
natural lang na makipagkita ka pa rin sa dati mong jowa na bading lalo na kung pangit naman ang asawa mo at may itsura naman ang jowa mo. hindi ka matatawag na bakla lalo na kung naging matalik na kaibigan mo muna ang jowa mo at may nangyari lamang sa inyo dahil TRIP nyo bilang frends. hanggang sa lumago ang damdamin na ito at naging mag-jowa nga kayo. Hindi ka dapat magtaka, malamang na maganda ang pinagsamahan niyo ng jowa mo kaya binabalik-balikan mo xa.
sincerely yours,
dEe
April 30, 2007
dearest dEe,
itatanong ko lang po sana kung bakit po karamihan sa mga tao ngayon eh may mga kabet? uso po ba?
nagmamahal,
isa ring kabet
———-(0)———-
dear isa ring kabet,
nahalata mo rin pala. sa totoo lang hindi uso ang pagkakaroon ng kabet, talaga lang na minsan gusto ng isang tao ng ibang flavor sa buhay, palagi na lang bang sardinas ang ulam? siyempre mas maganda kung paminsan-minsan eh fried chicken (mas masarap na ulam) naman.
sincerely yours,
dEe
April 30, 2007
sana walang sawaan…
sana walang iwanan,
sana forever kang nanjan…
kahit di tayo nagkikita.
pero kung nagsawa ka…
ikaw ang bahala, desisyon mo yan!
basta ako nandito pa rin…
kahit ayaw mo na saken.
April 30, 2007
Bata pa ito noon eh magaling na magbasketball… noon hindi ko naman xa talaga naging close noong bata pa kami. Mahilig lang kaze xa sa basketball at ako naman eh hindi. Umalis xa den bumalik na malaki na saka kami naging close. Pero umalis ulit xa at nang bumalik eh sinunggaban naman kaagad ni Monica saka kami naging close ulit.
April 30, 2007
Pinsan siya nina Jasmine, Julia at Joshua… na-recruit nila galing Bulacan. Ning una ko xang makita ay mukha xang tomboy na sabog na ewan… nang makilala ko ay isip-bata pala na malandi (he he he!) Okay naman sya minsan masarap kasama at kausap, yun nga lang minsan nakakabanas talaga. Matagal xang nanirahan sa Looban hanggang sa maging bf na nga niya si Romnick.
April 30, 2007
Super-Close ko sya nung Grade six kami, hikain xa at palaging may bimpo sa likod. Masarap kasama at kakuwentuhan. Kadalasan ay kami ang magkasama sa at nagkukuwentuhan. Ngayon malayo na kami sa isa’t-isa pero nagtetexan pa rin naman kami, buti na lang at nahanap ko siya sa friendster.
April 30, 2007
Naging bestfriend ko rin noon sa skul mula Grade 4 hanggang Grade six, kapitbahay ko lang xa kaya madalas eh sabay kaming pumasok, gumawa ng assignment, project at sabay ko rin umuwi. Pero nang gumradweyt kami ng elementary… bigla na lang kaming hindi na nag-usap at nagpansinan, ewan ko kung bakit basta yun na yun.
April 30, 2007
Eto ay ang bestfriend ko sa school noong Grade 3 pa lang ako. Naaalala ko pa noon na meron daw siyang kaibigang duwende… xempre curious ako, naniwala, may moment pa nga na tinatawag namin ang duwende (he he he!) Malapit lang naman ang bahay namin kaya pumupunta kami sa kani-kaniyang bahay at palaging naglalaro. Gumawa pa nga kami noon ng mga bead jewelries (he he he!) na binalak namin ibenta pero nalugi. Makulit din at madaldal. Pero nang matapos kami sa Grade 3 sabi niya sakin lilipat na siya sa Pampanga, at mula nga noon ay hindi ko na nakita ulit.
April 30, 2007
tawag nila dati sa kanya is Leo Echegaray. Makulit din, corny nga lang kung minsan. Naging close ko rin at sinasabi pa nga nila na kahawig ko nga. Lumipat sila ng bahay at mula noon ay nagbago na ang pagsasamahan namin.
April 30, 2007
Eto ang pinaka-mapang-asar at pinakapalaaway at siga noong mga bata pa kami. As in palagi siyang may kaaway… ewan ko kung bakit. Masarap din naman kasama at kabiruan pero marami lang talagang hindi nagiging maganda ang tingin sa kanya. Isa rin siya sa mga nakabasag-ulo ko noon, nagkakabatian at nagkakausap pa rin naman kami hanggang ngayon pero madalang na nga lang… malayo na kasi ang pagkakaibigan namin. Boyfriend ni Julia. Nagbago siya nang lumaki siya, mas naging tahimik PC-hero at sugarol.
April 30, 2007
Kasama ko ito noong nagbibinata na kami with all our other katropa. Eto ang “palaban” un nga lang kadalasan eh siya ang bugbog-sarado sa kahit na anong labanan. Isa rin siya sa mga nakabasag-ulo ko. Makulit, Maingay, Maharot, Mapang-Asar at Mahilig magpatawa at higit sa lahat “Tamad Maligo”. Kaya Ruel Baho ang tawag sa kanya. Nagpairal ng kababuyan at kabastusan sa aming magkakabarkada. Nakulong pero nang makalaya ay mas lalong naging “Palaban!”. Ngayon halos hindi na kami maxado nagbabatian.
April 30, 2007
Naging Super-Close ko rin xa noon… Palabiro, maporma, mabait, mapagbigay at maayos sa katawan, pero ngayon losyang na xa mula nang magka-asawa at magka-anak. Okay naman xa ngayon pero iba na nga lang talaga… nawala na yung dati niyang image.
April 30, 2007
Sis sya nina Jasmine at Joshua. Mas tahimik at mas isip-bata noon kesa kay Jasmine. Boyish pa at iyakin (he he he!) Pero nagbago na siya ngayon… mas mature na ang pag-iisip niya at ang kilos. Kung dati ay friendly siya…. teka, siguro naman friendly pa rin xa ngaun, basta nag-iba na xa. Siguro dahil iba na rin ang mga taong nakakasama niya at iba na rin ang surroundings niya.
April 30, 2007
eto nga pala talaga ang pinaka-kababata ko kasi eto yung kaedad ko. Isa pa ito napaka-SADISTA na klase ng babae. Palaaral din at mahilig sa kung anu-anong che che bureche… tambay-girl din at magaling MAGTAGO. Maporma at magaling maghanap ng work, magaling gumawa ng paraan at magaling sa sales talk…
April 30, 2007
Bata pa xa pero close na rin kami… bunso siya nina Shiela, Wennie at Joy. Mahilig sa mga larong panlalake at damit panlalake kaya minsan napagkakamalang tomboy (he he he!) well of course bata pa naman xa kaya di agad nasasabi yun. Makulit din pero iyakin minsan (he he he!)
April 30, 2007
Kapatid nina Wennie, Shiela at Bea. Nung bata xa makulit xa at maingay pero nung nagdalaga ay mas naging close kami dahil tahimik na xa pero pwede mong biruin ng kahit ano. Palaaral din at masunurin sa magulang. Sexy.
 | sirhc on Saksakan ng Pigsa… |
| sirhc on Saksakan ng Pigsa… |
 | zheng on Saksakan ng Pigsa… |
| zheng on Saksakan ng Pigsa… |
| zheng on Saksakan ng Pigsa… |
